الف) به کالاهای بادوام سرمایه‌ای که در جریان تولید به کار گرفته می‌شوند، نظیر: تراکتور برای کشاورز و کامیون برای شرکت‌های حمل و نقل «سرمایهٔ فیزیکی» گفته می‌شود و به کالاهایی که در طول زمان بادوام هستند و خدماتشان در جریان تولید مورد استفاده قرار می‌گیرد «کالای سرمایه‌ای بادوام» می‌گویند و تولیدکننده با آن‌ها ارزش افزوده ایجاد می‌کند.

ب) نفت خام، ثروت عمومی است و همان‌طور که فرش و اثاث خانه، نباید برای خانوار درآمد به شمار رود، منابع حاصل از صادرات و فروش نفت نیز درآمد محسوب نمی‌شود. این مطلب چند سالی است در بودجهٔ کشور رعایت می‌شود و با تشکیل صندوق توسعهٔ ملی، وجوه حاصل از فروش نفت خام و گاز طبیعی تولیدشده پس از کسر هزینه‌های تولید، درآمد دولت به شمار نمی‌رود؛ بلکه ناشی از فروش ثروت عمومی است و برای زایندگی مستمر و حفظ این ثروت‌های
طبیعی باید به سرمایهٔ مولد تبدیل شود.

ج) گاهی به مواردی مثل سفته، چک، پول، برات، حوالجات، تمبر و ... در زبان مردم، اوراق بهادار گفته می‌شود که کارکرد آن‌ها تضمین تعهدات است نه تأمین مالی، اما در اصطلاح اقتصادی به آن‌ها اوراق بهادار نمی‌گویند. همچنین اوراق مبادله‌شده در بورس کالا نیز از نظر مردم اوراق بهادار شمرده می‌شود در حالی که از نظر اقتصاددانان، اوراق بهادار صرفاً شامل اوراق سهام و اوراق مشارکت می‌شود.

توجه: تنها با دانستن پاسخ اولین جای خالی، جواب مشخص می‌شود نیازی به بررسی ادامهٔ گزینه‌ها نیست.