هر چهار مورد این سؤال نادرست است. هم قبل و هم بعد از فتوسیستم 1، پروتئین‌های ناقل الکترون سطحی وجود دارند؛ سه پروتئین سطحی ناقل الکترون در زنجیرۀ انتقال الکترون تیلاکوئید قرار دارند: یکی قبل از فتوسیستم 1 در سطح داخلی غشای تیلاکوئید و دو پروتئین بعد از فتوسیستم 1 در سطح خارجی غشا. آنزیم تجزیه‌کنندهٔ آب و ATPساز نیز در واکنش‌های نوری تیلاکوئید نقش دارند. پمپ غشایی پروتون‌ها را به‌صورت فعال و کانال ATPساز به‌صورت انتشار تسهیل‌شده عبور می‌دهند؛ عبور فعال پروتون انرژی الکترون‌های برانگیخته را مصرف می‌کند و انتشار تسهیل‌شده بدون مصرف انرژی زیستی است. انتقال فعال پروتون باعث افزایش تراکم پروتون در فضای درون تیلاکوئید می‌شود و انتشار تسهیل‌شده پروتون از طریق ATPساز تراکم پروتون در بستره را افزایش می‌دهد. آنزیم تجزیه‌کنندهٔ آب با شکستن مولکول آب تراکم پروتون در فضای داخلی تیلاکوئید را افزایش می‌دهد، در حالی که پروتئین قبل از فتوسیستم 1 چنین تأثیری ندارد.