الهیت: مقام خدایی و برخورداری از صفات ویژهٔ پروردگار.

الهیت: مقام خدایی و برخورداری از صفات ویژهٔ پروردگار

صفات ذاتی و فعلی؛ دو دسته از ویژگی‌های خداوند

برای شناخت مقام الهی، باید بدانیم که صفات خداوند به دو گروه بزرگ تقسیم می‌شوند: صفات ذاتی و صفات فعلی. صفات ذاتی، آن دسته از ویژگی‌هایی هستند که ذات خداوند بدون هیچ کم و کاستی داراست و هرگز از او جدا نمی‌شوند. برای نمونه، «علم» یعنی دانایی بی‌پایان خداوند، یک صفت ذاتی است. او به همه چیز، حتی به کوچک‌ترین ذره‌های جهان آگاهی دارد. همچنین «قدرت» یعنی توانایی انجام هر کاری، از دیگر صفات ذاتی اوست. خداوند برای آفرینش آسمان‌ها و زمین، هیچ نیازی به ابزار یا کمک ندارد.

در برابر، صفات فعلی به کارهایی مربوط می‌شوند که خداوند انجام می‌دهد و این صفات، جلوهای از ذات او در جهان هستند. برای نمونه، «خالقیت» یعنی آفریننده بودن، یک صفت فعلی است. خداوند همهٔ موجودات را از نیستی به هستی آورده است. «رازقیت» یعنی روزی‌دهنده بودن، صفت فعلی دیگری است که نشان می‌دهد او روزی همهٔ مخلوقات را می‌رساند. درک این تفاوت به ما کمک می‌کند تا بدانیم بعضی از صفات، ریشه در ذات خدا دارند و بعضی دیگر در ارتباط او با جهان و مخلوقاتش دیده می‌شوند.

آثار شناخت الهیت در زندگی انسان

شناخت مقام الهی و صفات خداوند فقط یک بحث نظری نیست، بلکه تأثیرهای عمیقی در زندگی ما دارد. وقتی بدانیم خداوند بینا و شنوا است، در کارهای خود دقت بیشتری می‌کنیم و از انجام کارهای ناشایست پرهیز می‌نماییم. همچنین هنگامی که به قدرت بی‌پایان خدا ایمان داشته باشیم، در سختی‌ها و مشکلات، امید خود را از دست نمی‌دهیم و می‌دانیم که او می‌تواند اوضاع را به سود ما تغییر دهد.

یکی دیگر از آثار مهم، ایجاد توکل در دل انسان است. توکل یعنی اینکه پس از انجام تلاش خود، نتیجه را به خداوند بسپاریم و بدانیم که او بهترین تدبیر را برای ما خواهد کرد. برای نمونه، وقتی برای امتحان درس می‌خوانیم و از خدا می‌خواهیم که به ما کمک کند، در واقع به صفت «یاری‌دهندگی» او ایمان آورده‌ایم. همچنین صفت «رحمت» خداوند باعث می‌شود که از گناهان خود پشیمان شویم و به سوی او بازگردیم، چون می‌دانیم که او بخشنده و مهربان است.

پرسش‌هایی برای عمیق‌تر شدن در مفهوم الهیت