گاما رو نصب کن!

{{ number }}
اعلان ها
اعلان جدیدی وجود ندارد!
کاربر جدید

جستجو

پربازدیدها: #{{ tag.title }}

میتونی لایو بذاری!
نمونه سوال محتوای آموزشی آزمون آنلاین پرسش و پاسخ درسنامه آموزشی مدرسه‌یاب معلم‌ها

هدف کلی و اهداف جزئی پژوهش: نتیجه اصلی مورد انتظار از پژوهش و گام‌های کوچک‌تری که دستیابی به آن را آسان‌تر و دقیق‌تر می‌کنند.

بروزرسانی شده در: 0:57 1405/05/7 مشاهده: 15     دسته بندی: کپسول آموزشی

هدف کلی و اهداف جزئی پژوهش

مسیر رسیدن از یک پرسش بزرگ تا پاسخ‌های دقیق با گام‌های کوچک و هدفمند
هر پژوهشگری برای شروع کار خود یک هدف کلی دارد که پاسخگوی پرسش اصلی اوست. اما برای رسیدن به این هدف بزرگ، باید آن را به چندین هدف جزئی یا گام‌های کوچک‌تر تقسیم کند. این کار باعث می‌شود پژوهش دقیق‌تر، سازمان‌یافته‌تر و دست‌یافتنی‌تر شود. در این مقاله یاد می‌گیریم که هدف کلی و اهداف جزئی چه تفاوتی دارند، چگونه آن‌ها را بنویسیم و چرا این کار به موفقیت پژوهش کمک می‌کند.

هدف کلی؛ مقصد نهایی پژوهش

هدف کلی مانند یک قلهٔ بلند است که پژوهشگر می‌خواهد به آن برسد. این هدف، پاسخ‌دهندهٔ پرسش اصلی پژوهش است و در یک جملهٔ کوتاه و روشن نوشته می‌شود. برای نمونه، اگر موضوع پژوهش شما این باشد که «چرا برگ‌ها در پاییز تغییر رنگ می‌دهند؟»، هدف کلی شما می‌تواند این باشد: «بررسی علت تغییر رنگ برگ‌ها در فصل پاییز». هدف کلی باید دقیقاً همان چیزی باشد که می‌خواهید در پایان پژوهش به آن برسید و تمام فعالیت‌های شما در طول پژوهش باید به سمت آن هدایت شوند.

ویژگی مهم هدف کلی این است که نباید خیلی گسترده یا مبهم باشد. اگر هدف شما «بررسی همهٔ پدیده‌های طبیعی» باشد، هیچ‌وقت به پایان نمی‌رسید! پس بهتر است هدف کلی را محدود و مشخص کنید تا بتوانید برای آن برنامه‌ریزی کنید. برای نمونه، به‌جای «بررسی آب و هوا»، بنویسید «بررسی تأثیر باد بر جهت حرکت ابرها در منطقهٔ خودمان».

نکته: هدف کلی همیشه با یکی از فعل‌های زیر شروع می‌شود: شناسایی، بررسی، مقایسه، تحلیل، تبیین، طراحی، کشف یا ارائه. این فعل‌ها نشان می‌دهند که شما قصد دارید چه کاری انجام دهید.

اهداف جزئی؛ پله‌های رسیدن به قله

اگر هدف کلی مانند یک قله باشد، اهداف جزئی همان پله‌هایی هستند که یک‌یکی از آن‌ها بالا می‌روید تا به قله برسید. هر هدف جزئی، یک گام کوچک و مشخص است که شما را به هدف کلی نزدیک‌تر می‌کند. برای نمونه، برای هدف کلی «بررسی علت تغییر رنگ برگ‌ها در پاییز»، اهداف جزئی می‌توانند این‌ها باشند: «جمع‌آوری نمونه برگ از درختان مختلف»، «بررسی میزان کلروفیل برگ‌ها در اوایل و اواخر پاییز»، «مشاهده تغییرات دما و نور در طول فصل» و «مقایسهٔ رنگ برگ‌ها در گونه‌های مختلف درختان». هر کدام از این اهداف به‌تنهایی قابل انجام هستند و بعد از انجام همهٔ آن‌ها، می‌توانید به هدف کلی خود پاسخ دهید.

اهداف جزئی باید دقیق، عملی و قابل اندازه‌گیری باشند. یعنی شما دقیقاً بدانید که برای رسیدن به هر هدف جزئی باید چه کاری انجام دهید و چگونه متوجه شوید که آن را به پایان رسانده‌اید. همچنین ترتیب انجام اهداف جزئی مهم است؛ بعضی از آن‌ها باید پیش از دیگران انجام شوند. برای نمونه، پیش از آن که بتوانید برگ‌ها را بررسی کنید، باید آن‌ها را جمع‌آوری کنید.

مقایسهٔ هدف کلی و اهداف جزئی
ویژگی هدف کلی اهداف جزئی
تعداد یک هدف چندین هدف
گستردگی بزرگ و کلی کوچک و مشخص
زمان انجام در پایان پژوهش در طول پژوهش
نقش مشخص‌کنندهٔ مسیر اجرایی و عملیاتی

پرسش‌های چالش‌برانگیز دربارهٔ هدف‌گذاری در پژوهش

پرسش: آیا می‌توان هدف کلی را در میانهٔ راه تغییر داد؟
پاسخ: گاهی در حین پژوهش متوجه می‌شوید که هدف اولیهٔ شما خیلی بزرگ یا غیرقابل دسترس است. در این موارد می‌توانید هدف کلی را کمی تغییر دهید یا محدودتر کنید. اما بهتر است این کار را تا جایی که ممکن است به تأخیر بیندازید، زیرا تغییر هدف کلی یعنی تغییر تمام اهداف جزئی و شاید از دست دادن زحمت‌های قبلی.
پرسش: تعداد اهداف جزئی باید چند تا باشد؟
پاسخ: تعداد دقیقی برای اهداف جزئی وجود ندارد، اما معمولاً بین ۳ تا ۶ هدف جزئی برای یک پژوهش دانش‌آموزی مناسب است. اگر تعداد آن‌ها خیلی کم باشد، ممکن است گام‌ها خیلی بزرگ و انجام‌دادنشان دشوار شود. اگر خیلی زیاد باشد، پژوهش طولانی و خسته‌کننده می‌شود.
پرسش: آیا ترتیب اهداف جزئی مهم است؟
پاسخ: بله، بسیار مهم است. بعضی از اهداف جزئی مقدماتی هستند و باید پیش از دیگران انجام شوند. برای نمونه، پیش از آن که بتوانید تأثیر دما را بر جوانه‌زدن دانه بررسی کنید، باید دانه‌ها را تهیه کنید و شرایط نگهداری آن‌ها را فراهم آورید. پس ترتیب اهداف جزئی باید منطقی و بر اساس نیازهای هر گام باشد.
پرسش: اگر یک هدف جزئی به نتیجه نرسد، چه کار باید کرد؟
پاسخ: گاهی ممکن است یک هدف جزئی به دلایلی مانند اشتباه در آزمایش یا کمبود ابزار به نتیجه نرسد. در این صورت نباید پژوهش را رها کنید. می‌توانید آن هدف را دوباره با روشی دیگر انجام دهید، یا اگر ممکن نیست، آن را با یک هدف جزئی جایگزین عوض کنید. پژوهشگران واقعی همیشه با شکست‌های کوچک روبرو می‌شوند و آن‌ها را فرصتی برای یادگیری می‌دانند.

نوشتن یک هدف کلی روشن و سپس شکستن آن به اهداف جزئی مشخص، مانند کشیدن یک نقشهٔ راه برای پژوهش شماست. این کار به شما کمک می‌کند که گیج نشوید، وقت خود را هدر ندهید و بتوانید پیشرفت خود را ارزیابی کنید. به یاد داشته باشید که هر پژوهش موفق، با یک هدف کلی درست آغاز می‌شود و با گام‌های جزئی حساب‌شده به پایان می‌رسد. دفعهٔ بعد که می‌خواهید پژوهشی انجام دهید، اول هدف کلی را بنویسید و بعد ببینید چه گام‌های کوچکی شما را به آن می‌رسانند.