ظلمستیزی؛ ایستادن در برابر بیعدالتی
ظلم چیست و چه شکلهایی دارد؟
ظلم یعنی هر کاری که حق کسی را پایمال کند یا به او آسیب برساند. این آسیب میتواند جسمی، روحی یا مالی باشد. برای نمونه، وقتی کسی به زور کیف پول دیگری را میگیرد، ظلم کرده است. یا وقتی معلمی فقط به چند دانشآموز توجه میکند و دیگران را نادیده میگیرد، این هم نوعی بیعدالتی است. ظلم گاهی آشکار است، مانند دعوا و زورگویی، و گاهی پنهان، مثل شایعهپراکنی یا تحقیر دیگران پشت سرشان.| نوع ظلم | مصداق در زندگی دانشآموزی |
|---|---|
| ظلم جسمی | کتک زدن، هل دادن، گرفتن وسایل دیگران با زور |
| ظلم روحی و عاطفی | مسخره کردن، تحقیر کردن، نادیده گرفتن احساسات دیگران |
| ظلم اجتماعی | بازی ندادن نوبت به یک دانشآموز، گروهبندی ناعادلانه در فعالیتها |
| ظلم اقتصادی | گرانفروشی به دانشآموزان در بوفه مدرسه، ندادن پول توجیبی منصفانه |
چرا و چگونه در برابر ظلم بایستیم؟
ایستادن در برابر ظلم، کاری شجاعانه است، اما همیشه آسان نیست. گاهی میترسیم که اگر اعتراض کنیم، خودمان مورد آزار قرار بگیریم. با این حال، سکوت در برابر ظلم، باعث میشود که ظالم گستاختر شود و فرد مظلوم بیشتر رنج بکشد. برای مقابلهٔ درست با ظلم، میتوانیم از روشهای گوناگونی کمک بگیریم. نخستین گام، شناسایی ظلم است. باید بتوانیم تشخیص دهیم که رفتاری ناعادلانه در حال رخ دادن است. سپس، میتوانیم با آرامش و بدون پرخاش، با طرف مقابل صحبت کنیم و به او بگوییم که رفتارش اشتباه است. اگر این کار مؤثر نبود، باید از کسانی که مسئولیت دارند، کمک بگیریم؛ مانند معلم، مشاور مدرسه یا والدین. همچنین، همراهی با دیگرانی که ظلم را دیدهاند، قدرت ما را برای مقابله بیشتر میکند. برای نمونه، اگر ببینید یکی از همکلاسیهایتان مدام از دیگری پول میگیرد و او را میترساند، میتوانید اول به آن همکلاسی بگویید که این کار درستی نیست. اگر او گوش نکرد، موضوع را با معلم یا ناظم در میان بگذارید. این کار نه تنها به آن دانشآموز کمک میکند، بلکه به همه نشان میدهد که مدرسه جایی برای بیعدالتی نیست.پاسخ: ترس طبیعی است، اما مهم است که به خودمان یادآوری کنیم که حق داریم از خود و دیگران دفاع کنیم. میتوانیم اول با یک دوست یا مشاور حرف بزنیم و از او کمک بخواهیم. همچنین، به یاد داشته باشیم که خیلی از ظالمها فقط تا وقتی زورگویی میکنند که کسی مقابلشان نایستد.
سردرگمیهای رایج دربارهٔ ظلمستیزی
پاسخ: نه. ظلمستیزی یعنی دفاع از حقی که پایمال شده است. اگر کسی فقط به خاطر سلیقهٔ شخصی یا لجاجت با دیگری مخالفت کند، این ظلمستیزی نیست، بلکه ممکن است خودش نوعی بیعدالتی باشد. مهم این است که هدف ما بازگرداندن حق باشد، نه ایجاد تنش بیفایده.
پاسخ: دوستی به معنای تأیید همهٔ کارهای دوست نیست. تو میتوانی با مهربانی و در خلوت، به دوستت بگویی که رفتارش اشتباه است و به دیگری آسیب میزند. یک دوست واقعی، حرف حق را میپذیرد و سعی میکند رفتارش را اصلاح کند. اگر او به حرفت گوش نداد، شاید بهتر باشد در رابطهات بازنگری کنی.
پاسخ: در فرهنگ ما گفته شده که اگر کسی فریاد مظلومی را بشنود و به او کمک نکند، در ظلم او شریک است. البته کمک کردن میتواند به شکلهای مختلف باشد؛ گاهی یک حرف ساده یا آگاهکردن یک بزرگتر، کمک بزرگی است. مهم این است که بیتفاوت از کنار ظلم نگذریم.
پاسخ: اگر مطمئن نیستی، میتوانی تحقیق کنی یا از کسی که آگاهتر است بپرسی. گاهی هم لازم است بیطرف بمانی و فقط از هر دو طرف بخواهی که آرام باشند و موضوع را به صورت منطقی حل کنند. قضاوت عجولانه هم میتواند نوعی بیعدالتی باشد.