گاما رو نصب کن!

{{ number }}
اعلان ها
اعلان جدیدی وجود ندارد!
کاربر جدید

جستجو

پربازدیدها: #{{ tag.title }}

میتونی لایو بذاری!
نمونه سوال محتوای آموزشی آزمون آنلاین پرسش و پاسخ درسنامه آموزشی مدرسه‌یاب معلم‌ها

اکسیژن‌رسانی عضلات: انتقال اکسیژن به عضله از طریق تنفس و جریان خون برای ادامهٔ فعالیت.

بروزرسانی شده در: 12:50 1405/05/4 مشاهده: 15     دسته بندی: کپسول آموزشی

اکسیژن‌رسانی به عضلات؛ نفس کشیدن و خون‌رسانی برای ادامهٔ حرکت

چگونه تنفس و جریان خون، اکسیژن را به ماهیچه‌ها می‌رسانند تا بتوانیم بدویم، بازی کنیم و انرژی داشته باشیم
چکیده: وقتی توپ را شوت می‌کنیم یا از پله بالا می‌رویم، عضلاتمان به سوخت نیاز دارند. این سوخت با کمک اکسیژن ساخته می‌شود. اکسیژن را با تنفس وارد ریه‌ها می‌کنیم، سپس خون آن را به همه‌ی عضلات می‌رساند. در این مقاله می‌خوانیم که این مسیر چطور طی می‌شود و چرا برای فعالیت‌های روزمره‌ی ما حیاتی است.

مسیر اکسیژن از بینی تا ماهیچه

اکسیژن برای رسیدن به عضله باید یک سفر طولانی را در بدن طی کند. این مسیر را می‌توان به سه مرحلهٔ ساده تقسیم کرد:

مرحله کجا انجام می‌شود؟ چه اتفاقی می‌افتد؟
۱ تنفس بینی و ریه‌ها هوا وارد ریه می‌شود و اکسیژن از کیسه‌های هوایی وارد خون می‌گردد.
۲ انتقال با خون رگ‌های خونی (سرخرگ‌ها) گلبول‌های قرمز، اکسیژن را سوار می‌کنند و با جریان خون به سراسر بدن می‌برند.
۳ ورود به عضله مویرگ‌های اطراف ماهیچه اکسیژن از خون خارج می‌شود و وارد سلول‌های عضلانی می‌گردد تا انرژی بسازد.

در مرحلهٔ اول، وقتی نفس می‌کشیم، دیافراگم پایین می‌آید و هوا را به ریه می‌کشد. در ریه، اکسیژن از دیواره‌ی نازک کیسه‌های هوایی عبور می‌کند و به خون می‌پیوندد. خون ما دارای گلبول‌های قرمزی است که یک مادهٔ ویژه به نام هموگلوبین دارند. این ماده مثل یک ماشین کوچک، اکسیژن را برمی‌دارد و در رگ‌ها به حرکت درمی‌آید. قلب با هر تپش، این خونِ اکسیژن‌دار را به همه‌ی نقاط بدن، از نوک انگشتان تا ماهیچه‌های پا، می‌فرستد.

اکسیژن در زندگی روزمرهٔ ما

شاید فکر کنید اکسیژن فقط برای دویدن یا ورزش کردن لازم است، اما این طور نیست. حتی وقتی پشت میز درس می‌خوانیم یا نقاشی می‌کشیم، ماهیچه‌هایمان برای نگه داشتن مداد و نشستن درست، به اکسیژن نیاز دارند. بیایید چند مثال ملموس ببینیم:

  • نفس‌گیری بعد از دویدن: وقتی ته‌ی حیاط مدرسه می‌دویم، ماهیچه‌های پا بیشتر کار می‌کنند و اکسیژن بیشتری می‌سوزانند. به همین دلیل نفس‌مان تندتر می‌شود تا اکسیژن بیشتری به خون برسد.
  • خمیازه در کلاس: وقتی یک جا می‌نشینیم و هوا کم می‌شود، مغزمان پیام می‌دهد که عمیق نفس بکشیم. خمیازه یک نفس عمیق است که اکسیژن تازه را به ریه‌ها می‌رساند.
  • درد گرفتن ماهیچه: اگر بیش از اندازه از یک عضله کار بکشیم، اکسیژن آن منطقه تمام می‌شود و ماهیچه ماده‌ای به نام اسید لاکتیک تولید می‌کند که باعث احساس درد و گرفتگی می‌شود. استراحت و نفس‌کشیدن عمیق به دفع این ماده کمک می‌کند.
نکته: ورزش منظم باعث می‌شود قلب قوی‌تر شود و خون را بهتر پمپاژ کند. همچنین ریه‌ها بزرگ‌تر و کارآمدتر می‌شوند. به همین دلیل کسانی که ورزش می‌کنند، در کارهای روزمره کمتر خسته می‌شوند.

پرسش‌های چالشی دربارهٔ اکسیژن و عضله

پرسش ۱

چرا وقتی در آب شیرجه می‌زنیم، نمی‌توانیم مدت طولانی زیر آب بمانیم؟

زیرا در آب، اکسیژن جدیدی به ریه‌هایمان نمی‌رسد. خون فقط از اکسیژن ذخیره‌شده در بدن استفاده می‌کند و پس از چند دقیقه، مغز فرمان خروج از آب را می‌دهد تا دوباره نفس بکشیم.

پرسش ۲

چرا در روزهای کوهستانی نفس‌کشیدن سخت‌تر است؟

در ارتفاع بالا، اکسیژن هوا کمتر است. بنابراین با هر نفس، اکسیژن کمتری وارد خون می‌شود. بدن برای جبران، تعداد تنفس را بالا می‌برد و قلب تندتر می‌زند تا اکسیژن کافی به عضلات برسد.

پرسش ۳

آیا ماهیچه‌ها می‌توانند بدون اکسیژن کار کنند؟

بله، ولی فقط برای چند ثانیه. در آن حالت، ماهیچه از یک مسیر اضطراری استفاده می‌کند که انرژی کمتری تولید می‌کند و باعث خستگی زودرس می‌شود. برای فعالیت طولانی، حتماً به اکسیژن نیاز است.

به یاد داشته باش: هر بار که نفس می‌کشی، داستان شگفت‌انگیزی در بدن رخ می‌دهد. اکسیژن با همکاری ریه‌ها، قلب و خون به ماهیچه‌ها می‌رسد و به آن‌ها نیرو می‌دهد. برای اینکه این چرخه همیشه خوب کار کند، باید ورزش کنیم، آب کافی بنوشیم و هوای پاک تنفس کنیم. پس دفعه‌ی بعد که توپ را شوت کردی یا از پله بالا رفتی، به یاد بیاور که میلیون‌ها گلبول قرمز در خون تو مشغول رساندن اکسیژن به ماهیچه‌های تو هستند.