دریافت هندبال: گرفتن و جذب نیروی توپ با دستها برای آمادهشدن حرکت بعدی
دو اصل پایه در گرفتن توپ: شکل دست و جایگیری بدن
برای اینکه توپ را خوب دریافت کنید، باید دستهایتان را به شکل یک «قفس» یا «حوضچه» دربیاورید. انگشتان شست و سبابهی هر دو دست باید یک مثلث بزرگ بسازند و بقیهٔ انگشتان بهطرف بالا باز شوند. وقتی توپ به این قفس میرسد، نباید آن را محکم بفشارید؛ بلکه باید آرنجها را کمی خم کنید و دستها را به سمت عقب بکشید تا نیروی توپ گرفته شود. این کار مانند وقتی است که یک تخممرغ را از روی میز برمیدارید؛ اگر محکم بگیرید، میشکند و اگر خیلی شل بگیرید، میافتد. پس باید تعادل را حفظ کنید. همچنین پاها باید به اندازهٔ عرض شانه باز باشند و زانوها کمی خم شوند تا بتوانید به سرعت به چپ یا راست حرکت کنید. بدن شما باید رو به توپ باشد و چشمها همیشه توپ را دنبال کنند.
جذب نیروی توپ یعنی چه و چرا مهم است؟
وقتی توپ با سرعت به سمت شما میآید، انرژی زیادی دارد. اگر دستها را سفت و بیحرکت نگه دارید، توپ از دستتان کنده میشود یا به قفسهی سینهتان برخورد میکند و درد میگیرد. برای جذب نیرو، باید درست در لحظهی برخورد، دستها را به سمت بدن خود بکشید و آرنجها را پایین بیاورید. این حرکت مانند وقتی است که یک دوست، توپ پلاستیکی را به طرف شما پرتاب کند و شما آن را با دستان باز و عقبرونده بگیرید. با این کار، توپ آرام روی دستهای شما مینشیند و شما کنترل کاملی روی آن پیدا میکنید. جذب نیرو به شما فرصت میدهد تا بدون مکث، توپ را به همتیمی خود پاس دهید یا برای شوت کردن آماده شوید.
| رفتار دستها | نتیجه | مثال روزمره |
|---|---|---|
| دستها باز و عقبرونده (جذب نیرو) | توپ روی دست مینشیند و کنترل دارید | گرفتن یک توپ پرشی با دستهای نرم |
| دستهای سفت و بیحرکت | توپ کنده میشود یا به بدن برخورد میکند | گرفتن یک لیوان آب با دست خشک و محکم که باعث ریختن آب شود |
چگونه دریافت خوب به حرکت بعدی کمک میکند؟
تصور کنید در حیاط مدرسه توپ را از دوست خود میگیرید. اگر توپ را خوب جذب کنید، میتوانید در همان لحظه تصمیم بگیرید که آن را به کدام همتیمی پاس دهید یا به سمت دروازه شوت کنید. اما اگر دریافت شما بد باشد، باید وقت بگذارید تا توپ را از زمین جمع کنید یا کنترل آن را به دست آورید؛ در این فاصله، حریف به شما نزدیک میشود و فرصت را از شما میگیرد. پس دریافت خوب یعنی شما یک قدم از دیگران جلوتر هستید. در بازی هندبال، بعد از دریافت، توپ را در سه قدم میتوانید حمل کنید و سپس یا پاس دهید یا شوت کنید. بنابراین هرچه دریافت روانتری داشته باشید، زمان بیشتری برای انتخاب بهترین حرکت خواهید داشت.
چالشهای مفهومی در دریافت هندبال
پرسش: چرا نباید توپ را با کف دست محکم بفشاریم؟
پاسخ: چون کف دست سفت نیست و توپ ممکن است از بین انگشتان بلغزد. بهتر است توپ را با سرانگشتان و بندهای انگشت بگیرید تا کنترل بهتری داشته باشید. مثل این است که یک مداد را با نوک انگشتان نگه دارید نه با کف دست؛ دقیقتر است.
پرسش: اگر توپ خیلی محکم پرتاب شود، چه کار کنیم؟
پاسخ: باید دستها را بیشتر به عقب بکشید و آرنجها را کاملاً شل کنید تا نیروی توپ را بیشتر جذب کنید. همچنین میتوانید با خمکردن زانوها، بدن را کمی پایین بیاورید تا ضربه را بهتر تحمل کنید. این کار مثل وقتی است که در تاببازی، دوستتان شما را محکم هل میدهد و شما برای جلوگیری از افتادن، پاهایتان را خم میکنید.
پرسش: آیا موقع دریافت باید به توپ نگاه کنیم یا به بازیکنان؟
پاسخ: ابتدا باید چشمها روی توپ باشد تا مسیر آن را پیشبینی کنید. درست هنگام برخورد، میتوانید با دید محیطی، جای همتیمیهای خود را ببینید. بعد از گرفتن توپ، نگاه خود را به سمت هدف (دروازه یا همتیمی) میبرید. مانند وقتی که میخواهید یک لیوان آب را از روی میز بردارید؛ اول به لیوان نگاه میکنید، بعد از گرفتن آن، به سمت جایی که میخواهید بروید، نگاه میکنید.
نکتهٔ پایانی:
دریافت خوب در هندبال مانند گرفتن یک کتاب از دست دوست است؛ اگر دستان خود را بهموقع باز کنید و نیروی آن را جذب نمایید، کتاب بدون افتادن به دست شما میرسد. با تمرین روزانهٔ دریافت توپ در خانه یا حیاط مدرسه، میتوانید این مهارت را به یک عادت تبدیل کنید. به یاد داشته باشید که همیشه دستها را نرم و آماده نگه دارید، پاها را خم کنید و توپ را با هر دو دست بگیرید. این کار باعث میشود که در بازی همیشه آمادهی حرکت بعدی باشید و تیمتان را به پیروزی نزدیکتر کنید.
