گاما رو نصب کن!

{{ number }}
اعلان ها
اعلان جدیدی وجود ندارد!
کاربر جدید

جستجو

پربازدیدها: #{{ tag.title }}

میتونی لایو بذاری!
نمونه سوال محتوای آموزشی آزمون آنلاین پرسش و پاسخ درسنامه آموزشی مدرسه‌یاب معلم‌ها

ارزشیابی شفاهی و کتبی: سنجش دانستنی‌ها از راه پرسش گفتاری یا پاسخ نوشتاری.

بروزرسانی شده در: 15:29 1405/04/31 مشاهده: 39     دسته بندی: کپسول آموزشی

ارزشیابی شفاهی و کتبی؛ دو راه برای سنجش دانسته‌ها

آیا بهتر است پاسخ را بگوییم یا بنویسیم؟ هر روش جایگاه خود را دارد.
چکیده: ارزشیابی شفاهی و کتبی دو روش اصلی برای سنجش یادگیری هستند. در ارزشیابی شفاهی، دانش‌آموز پاسخ را با زبان می‌گوید و معلم بلافاصله بازخورد می‌دهد. در ارزشیابی کتبی، پاسخ روی کاغذ نوشته می‌شود و نیاز به دقت و زمان بیشتری دارد. هر کدام از این روش‌ها برای موقعیت‌های خاصی مناسب‌تر هستند و نقاط قوت و ضعف خود را دارند. کلیدواژه‌های این مقاله عبارت‌اند از: ارزشیابی شفاهیارزشیابی کتبیبازخوردسنجش یادگیری

ارزشیابی شفاهی و کتبی چه تفاوت‌هایی دارند؟

ارزشیابی شفاهی هنگامی رخ می‌دهد که معلم پرسشی را مطرح می‌کند و شما پاسخ را با زبان خود بیان می‌کنید. این روش مانند یک گفت‌وگوی دوطرفه است. در مقابل، ارزشیابی کتبی یعنی اینکه پرسش را می‌خوانید و پاسخ را روی برگه یا دفتر می‌نویسید. در این روش، شما فرصت بیشتری برای فکر کردن و مرتب کردن پاسخ‌های خود دارید. برای نمونه، وقتی معلم از شما می‌پرسد «تعریف زاویهٔ تند چیست؟» و شما بلافاصله پاسخ می‌دهید، این ارزشیابی شفاهی است؛ ولی اگر همان پرسش را در برگهٔ امتحان ببینید و پاسخ آن را بنویسید، درگیر ارزشیابی کتبی شده‌اید.

ویژگی ارزشیابی شفاهی ارزشیابی کتبی
زمان پاسخ‌دهی کوتاه و سریع بلندتر و با فرصت بیشتر
بازخورد معلم بی‌درنگ و مستقیم با تأخیر و معمولاً به صورت نوشته شده
نوع مهارت گفتاری و شنیداری نوشتاری و دیداری
میزان اضطراب معمولاً کمتر، چون غیررسمی‌تر است ممکن است بیشتر باشد، چون رسمی‌تر است

هر دو روش می‌توانند مکمل یکدیگر باشند. ارزشیابی شفاهی برای پرسش‌های کوتاه و سریع مناسب است؛ مانند پرسش‌های ابتدای کلاس برای مرور درس قبل. ارزشیابی کتبی برای پرسش‌هایی که نیاز به توضیح بلند یا محاسبه دارند، کاربرد دارد. مثلاً وقتی معلم می‌خواهد بداند آیا روش تقسیم یک عدد بر کسر را یاد گرفته‌اید، از شما می‌خواهد که پاسخ را روی کاغذ بنویسید تا روند محاسبه را هم ببیند.

کاربرد هر روش در زندگی روزمرهٔ کلاسی

فرض کنید در کلاس علوم، معلم دربارهٔ چرخهٔ آب توضیح می‌دهد. برای اینکه مطمئن شود همه متوجه شده‌اند، از یکی از دانش‌آموزان می‌خواهد که مراحل این چرخه را به زبان خودش توضیح دهد. این یک ارزشیابی شفاهی است که به معلم کمک می‌کند تا اشکالات گفتاری یا تصورات نادرست را همان لحظه اصلاح کند. اما اگر معلم بخواهد بداند که آیا همهٔ دانش‌آموزان می‌توانند مراحل چرخهٔ آب را به ترتیب درست بنویسند و نام هر مرحله را با خطی خوانا یادداشت کنند، یک آزمون کتبی ترتیب می‌دهد. در آن آزمون، دانش‌آموزان باید پرسش‌های تشریحی یا جای‌خالی را پاسخ دهند.

یک نمونهٔ دیگر: در کلاس ریاضی، معلم ممکن است با یک پرسش شفاهی از شما بپرسد «حاصل ضرب ۱۲ در ۱۵ چند است؟» و شما سریع پاسخ دهید. اما برای ارزشیابی کتبی، معلم چند مسئلهٔ حل‌کردنی شامل ضرب اعداد چندرقمی را روی برگه می‌آورد تا شما راه‌حل را قدم‌به‌قدم بنویسید. بدین‌ترتیب، هم سرعت عمل و هم دقت شما سنجیده می‌شود. به یاد داشته باشید که در ارزشیابی کتبی، دستخط، فاصله‌گذاری و مرتب‌نویسی پاسخ‌ها نیز مهم هستند؛ زیرا پاسخ‌نوشته باید خوانا باشد تا معلم بتواند آن را به‌درستی ارزیابی کند.

نکته: گاهی یک ارزشیابی می‌تواند ترکیبی از هر دو روش باشد؛ مثلاً معلم پرسش را به‌صورت شفاهی مطرح می‌کند و از شما می‌خواهد که پاسخ را ابتدا در ذهن خود بسازید و سپس روی کاغذ بنویسید. این کار، هم مهارت گوش دادن و هم مهارت نوشتن را تقویت می‌کند.

چالش‌های مفهومی؛ پرسش و پاسخ

پرسش: چرا در برخی درس‌ها مثل هنر یا ورزش، ارزشیابی بیشتر به‌صورت شفاهی و عملی است تا کتبی؟

پاسخ: در درس‌هایی مانند هنر و ورزش، مهارت‌های عملی و گفتاری اهمیت بیشتری دارند. مثلاً در ورزش، اجرای یک حرکت درست مهم‌تر از نوشتن توضیح آن است. ارزشیابی شفاهی و عملی به معلم اجازه می‌دهد که عملکرد شما را ببیند و بازخورد فوری بدهد. در حالی که در درس‌هایی مثل ریاضی یا انشا، نوشتن پاسخ به معلم نشان می‌دهد که شما چگونه فکر می‌کنید و مراحل را منظم پیش می‌برید.

پرسش: اگر در ارزشیابی شفاهی دچار اشتباه شوم، آیا معلم نمرهٔ کمتری به من می‌دهد؟

پاسخ: ارزشیابی شفاهی اغلب جنبهٔ تکوینی یا روندی دارد، یعنی برای کمک به یادگیری شما طراحی شده است، نه صرفاً نمره‌دهی. معلم با شنیدن پاسخ شما، متوجه می‌شود که کجا نیاز به توضیح بیشتر دارید. معمولاً در این نوع ارزشیابی، اصلاح اشتباه همان لحظه انجام می‌شود و نمرهٔ منفی در کار نیست. اما در ارزشیابی کتبی، اشتباهات شما روی برگه ثبت می‌شود و معلم بر اساس پاسخ‌های نوشته شده، نمره‌دهی دقیق‌تری انجام می‌دهد؛ بنابراین بهتر است در هر دو روش، پیش از پاسخ دادن کمی فکر کنید.

پرسش: آیا ارزشیابی کتبی همیشه از ارزشیابی شفاهی سخت‌تر است؟

پاسخ: نه لزوماً. سختی هر روش به نوع پرسش و مهارت شما بستگی دارد. بعضی از دانش‌آموزان در بیان شفاهی مطالب بسیار توانا هستند، اما در نوشتن دچار مشکل می‌شوند. برای آن‌ها ارزشیابی شفاهی آسان‌تر است. برعکس، برخی دیگر ترجیح می‌دهند پاسخ را روی کاغذ بنویسند تا با آرامش بیشتری فکر کنند. معلم با توجه به هدف خود، روش مناسب را انتخاب می‌کند تا بتواند همهٔ توانایی‌های شما را بسنجد.

ارزشیابی شفاهی و کتبی هر دو ابزارهای مهمی برای سنجش یادگیری هستند. ارزشیابی شفاهی به شما کمک می‌کند که پاسخ‌های خود را سریع و روان بیان کنید و بازخورد فوری بگیرید. ارزشیابی کتبی نیز فرصتی برای تأمل، نظم‌دهی به افکار و نشان دادن دقیق راه‌حل‌هاست. بهترین حالت وقتی است که معلم از هر دو روش به‌طور متعادل استفاده کند تا هم مهارت گفتاری و هم مهارت نوشتاری شما تقویت شود. به یاد داشته باشید که هدف اصلی از هر دو روش، کمک به پیشرفت شماست، نه صرفاً گرفتن نمره. پس با دقت به پرسش‌ها گوش دهید یا آن‌ها را بخوانید، پاسخ خود را سازمان‌دهی کنید و سپس با اطمینان آن را بیان یا بنویسید. این کار، هم یادگیری شما را عمیق‌تر می‌کند و هم اعتمادبه‌نفستان را در کلاس بالا می‌برد.