گاما رو نصب کن!

{{ number }}
اعلان ها
اعلان جدیدی وجود ندارد!
کاربر جدید

جستجو

پربازدیدها: #{{ tag.title }}

میتونی لایو بذاری!
نمونه سوال محتوای آموزشی آزمون آنلاین پرسش و پاسخ درسنامه آموزشی مدرسه‌یاب معلم‌ها

مورخ، باستان‌شناس و منابع تاریخی: پژوهشگران و شواهدی که برای شناخت گذشته به کار می‌روند.

بروزرسانی شده در: 1:56 1405/04/2 مشاهده: 27     دسته بندی: کپسول آموزشی

مورخ، باستان‌شناس و منابع تاریخی

پژوهشگران و شواهدی که برای شناخت گذشته به کار می‌روند
مورخان و باستان‌شناسان مانند کارآگاهانی هستند که با کمک منابع تاریخی، یعنی هر آنچه از گذشتگان به جای مانده، معمای گذشته را حل می‌کنند. در این مقاله با سه کلیدواژهٔ مهم «منابع تاریخی»، «مورخ» و «باستان‌شناس» آشنا می‌شویم.

منابع تاریخی چه هستند و چگونه آن‌ها را دسته‌بندی می‌کنیم؟

منابع تاریخی به دو دستهٔ اصلی تقسیم می‌شوند: منابع مادی و منابع نوشتاری. منابع مادی، اشیایی هستند که انسان‌های گذشته ساخته یا از آن‌ها استفاده کرده‌اند؛ مانند سفال‌ها، سکه‌ها، ابزارهای سنگی، استخوان‌های حیوانات و حتی بقایای ساختمان‌ها. منابع نوشتاری، شامل متون و نوشته‌هایی است که بر روی سنگ، گل، چوب، پوست یا کاغذ به جای مانده است؛ مانند کتیبه‌ها، نامه‌ها، کتاب‌های تاریخی و اسناد رسمی.

نوع منبع مثال چه اطلاعاتی به ما می‌دهد؟
منبع مادی سکهٔ باستانی نام پادشاه، سال ضرب، جنس فلز و رواج تجارت
منبع نوشتاری کتیبهٔ سنگی گزارش وقایع مهم، فرمان پادشاه و باورهای مذهبی
منبع مادی ظرف سفالی شکسته سبک زندگی، نوع غذاها و هنر سفالگری
منبع نوشتاری نامهٔ تاریخی روابط اجتماعی، اقتصاد و مسائل روزمرهٔ مردم

مورخ و باستان‌شناس چگونه از منابع استفاده می‌کنند؟

مورخ، مانند یک کارآگاه، منابع نوشتاری را می‌خواند و آن‌ها را با هم مقایسه می‌کند. او باید درستی هر سند را بررسی کند؛ مثلاً اگر دو کتاب دربارهٔ یک رویداد تاریخی، دو روایت متفاوت داشتند، مورخ با دقت آن‌ها را می‌سنجد و سعی می‌کند به واقعیت نزدیک‌تر شود. اما باستان‌شناس، مانند یک پزشک قانونی، با ابزارهای ویژه مانند بیلچه، قلممو و متر، به کندوکاو در زمین می‌پردازد تا بقایای زندگی انسان‌های گذشته را پیدا کند. او با دقت جای هر شیء را یادداشت می‌کند، از آن عکس می‌گیرد و به آزمایشگاه می‌فرستد تا جنس و قدمت آن را مشخص کند.

مثال روزمره فرض کن که در حیاط خانه‌ات، چند تکه استخوان و یک سکهٔ قدیمی پیدا می‌کنی. باستان‌شناس با بررسی استخوان‌ها متوجه می‌شود که آن‌ها به چه حیوانی تعلق دارند و سکه نشان می‌دهد که در چه دوره‌ای در آنجا زندگی جریان داشته است. مورخ هم با خواندن کتاب‌های قدیمی، دربارهٔ آن منطقه و زمان، اطلاعات بیشتری به دست می‌آورد.

چالش‌های مفهومی در شناخت گذشته

پرسش: آیا همیشه منابع تاریخی راست می‌گویند؟
پاسخ: نه، گاهی نویسندگان گذشته، از روی نادانی یا برای خوشامد پادشاه، مطالبی را نادرست نوشته‌اند. مورخان با مقایسهٔ چند منبع مختلف، سعی می‌کنند دروغ‌ها را شناسایی کنند. مثل وقتی که در کلاس، چند دوست از یک ماجرا، تعریف‌های متفاوتی دارند و تو باید با پرسیدن از دیگران، به حقیقت برسی.
پرسش: آیا همهٔ گذشته‌ها را می‌توان شناخت؟
پاسخ: خیر، بسیاری از آثار به مرور زمان از بین رفته‌اند یا هنوز زیر خاک مدفون هستند. باستان‌شناسان هر روز چیزهای تازه‌ای پیدا می‌کنند و مانند تکه‌های یک پازل، تصویر بزرگ‌تری از گذشته ترسیم می‌شود. اما شاید هیچ‌وقت به تصویر کامل دست پیدا نکنیم.
پرسش: تفاوت مورخ و باستان‌شناس در چیست؟
پاسخ: مورخ بیشتر با کتاب‌ها و نوشته‌ها سر و کار دارد، اما باستان‌شناس با اشیا و بقایای مادی. با این حال، آن‌ها مثل دو بازوی یک پیکر، با هم همکاری می‌کنند. یک مورخ خوب، از یافته‌های باستان‌شناسی استفاده می‌کند و یک باستان‌شناس خوب، برای فهم اشیای خود، به نوشته‌های تاریخی مراجعه می‌کند.
پس فهمیدیم که شناخت گذشته، مانند یک کارآگاهی شیرین است. مورخان و باستان‌شناسان با استفاده از منابع مادی و نوشتاری، هر کدام به روش خود، لایه‌های تاریخ را کنار می‌زنند. منابع تاریخی مانند همان دفترچهٔ خاطرات و عکس‌های قدیمی پدربزرگ‌ها هستند که اگر درست به آن‌ها نگاه کنیم، می‌توانیم از زندگی آن‌ها سر در بیاوریم. پس هر شیء یا نوشته‌ای از گذشته، یک سند تاریخی است که می‌تواند داستان جذابی را برای ما بازگو کند.