یادگاری نوشتن روی آثار و مکانها
یادگاری نوشتن یعنی چه و چه شکلهایی دارد؟
یادگاری نوشتن یعنی اینکه با خودکار، ماژیک، مداد یا حتی با تیغ روی دیوار، در، میز، نیمکت، سنگ قبر، درخت یا هر جای دیگری بنویسیم یا نقاشی بکشیم. این کار بیشتر در مدرسه، پارک، کتابخانه، اتوبوس، مترو، دیوارهای کوچه یا حتی روی پوست درختان دیده میشود. گاهی کسی اسم خود را با تاریخ مینویسد، گاهی یک شعر کوتاه، گاهی یک دلنوشته و گاهی هم یک خطخطی بیمعنی.
این کار ممکن است در لحظه خندهدار یا جالب به نظر برسد، اما وقتی بعداً به آن نگاه میکنیم، میبینیم که آن جای زیبا و تمیز، زشت و کثیف شده است. یادگاری نوشتن فقط یک خطخطی ساده نیست؛ بلکه آسیب زدن به چیزی است که به همه تعلق دارد.
آسیبهای یادگاری نوشتن در زندگی روزمره
بیایید چند نمونه از یادگاری نوشتن را در اطراف خودمان بررسی کنیم:
- روی نیمکت پارک یا میز مدرسه با ماژیک بنویسیم. این کار نه تنها روی نیمکت را زشت میکند، بلکه اگر چوبی باشد، جوهر به داخل چوب نفوذ میکند و پاک شدن آن تقریباً غیرممکن میشود.
- روی درخت خط خطی کنیم. با این کار پوست درخت زخمی میشود و درخت ممکن است بیمار شود یا حتی خشک شود.
- روی دیوار حیاط مدرسه با گچ بنویسیم. هرچند گچ راحتتر پاک میشود، اما اگر باران بخورد، لکههای سفیدی روی دیوار میماند که با بارها رنگکردن هم ممکن است از بین نرود.
چرا نباید یادگاری بنویسیم؟
شاید بپرسید: «مگر یادگاری نوشتن چه عیبی دارد؟» در پاسخ باید گفت که این کار مشکلات بزرگی ایجاد میکند. اول اینکه به اموال عمومی آسیب میزند. مدرسه، پارک، کتابخانه و خیابانها متعلق به همهی مردم است و همه باید از آنها مراقبت کنند. دوم اینکه وقتی یک جا کثیف شود، بقیه هم فکر میکنند که میتوانند روی آن بنویسند و این کار مثل یک بیماری واگیردار میشود. سوم اینکه یادگاری نوشتن باعث میشود گردشگران یا مهمانان شهر ما فکر کنند که مردم اینجا به محیط خود اهمیت نمیدهند.
به جای نوشتن روی دیوار و میز، میتوانیم خاطرات خود را در دفتر خاطرات، نامه به خودمان یا یک نقاشی روی کاغذ ثبت کنیم. این کار هم بیآسیب است و هم سالها میتوانیم آن را نگه داریم.
| نوع یادگاری | نمونه | نتیجه |
|---|---|---|
| یادگاری خوب | نوشتن در دفتر خاطرات، ساختن کاردستی با چوب، عکس گرفتن از یک مکان | آسیب نمیزند، همیشه میتوان آن را مرور کرد |
| یادگاری بد | نوشتن روی دیوار مدرسه، نیمکت پارک، یا تنهی درخت | زیبایی را از بین میبرد و هزینهی پاکسازی دارد |
پرسشهای چالشی
پرسش ۱: اگر دوستم روی دیوار مدرسه بنویسد، من چه کار کنم؟
میتوانی با مهربانی به او بگویی که این کار به مدرسه آسیب میزند و بهتر است به جای آن روی کاغذ نقاشی بکشد. اگر اصرار کرد، میتوانی موضوع را به معلم یا ناظم بگویی تا جلوی این کار گرفته شود.
پرسش ۲: آیا نوشتن با گچ روی جدول حیاط هم اشکال دارد؟
بله، هرچند گچ راحتتر پاک میشود، اما اگر باران یا آب روی آن بریزد، لکه میاندازد و حیاط را کثیف نشان میدهد. بهتر است برای بازی روی زمین، از گچهای مخصوصی استفاده کنیم که بعد از بازی با آب پاک میشوند، اما همیشه باید از بزرگترها اجازه بگیریم.
پرسش ۳: مگر یادگاری نوشتن روی درخت، به درخت آسیب میزند؟
بله، پوست درخت مانند لباس انسان است و از درخت محافظت میکند. وقتی روی آن مینویسیم یا با چاقو خط میاندازیم، زخم باز میشود و حشرات و قارچها وارد درخت میشوند و ممکن است درخت خشک شود. پس بهتر است به جای نوشتن روی درخت، از آن عکس بگیریم.
مکانهای عمومی مانند مدرسه، پارک، کتابخانه و خیابانها خانهی دوم ما هستند. هر کس که به این مکانها احترام بگذارد، به خودش و دیگران احترام گذاشته است. به جای اینکه با ماژیک یا خودکار روی دیوارها بنویسیم، بیایید خاطرات قشنگ خود را در دفترهای شخصی، نامهها یا نقاشیهایمان ثبت کنیم. این کار هم ماندگارتر است و هم به هیچکس آسیب نمیزند. ما میتوانیم با مراقبت از محیط اطراف، نشان دهیم که انسانهای مسئول و باهوشی هستیم.