قوم پارس: یکی از گروه‌های آریایی که حکومت هخامنشیان از میان آن‌ها برخاست.

قوم پارس: بنیان‌گذاران یکی از بزرگ‌ترین حکومت‌های جهان باستان

قوم پارس که بودند و از کجا آمدند؟

قوم پارس یکی از شاخه‌های بزرگ آریایی‌ها بود. آریایی‌ها گروهی از مردم کوچ‌نشین بودند که از حدود چهار هزار سال پیش، در دشت‌های وسیع آسیای میانه زندگی می‌کردند. آن‌ها به تدریج به سمت جنوب و غرب حرکت کردند و گروهی از آن‌ها در منطقه‌ای که امروز استان فارس نامیده می‌شود، ساکن شدند. این منطقه را در آن زمان پارس می‌نامیدند و به همین دلیل به این مردم، پارسی یا پارس گفته می‌شد. زندگی پارس‌ها در ابتدا بیشتر به صورت کوچ‌نشینی و دامداری بود، اما کمک‌مختص به کشاورزی و یکجانشینی روی آوردند.

پارس‌ها به زبان فارسی باستان سخن می‌گفتند که با زبان‌های دیگر آریایی مانند اوستایی (زبان کتاب زرتشتیان) خویشاوندی نزدیک داشت. آن‌ها به خدایان گوناگونی اعتقاد داشتند و پیوند عمیقی با طبیعت و عناصر آن مانند آتش، آب و خاک داشتند. این ویژگی‌های فرهنگی و زبانی، پارس‌ها را از سایر گروه‌های ساکن در فلات ایران متمایز می‌کرد.

چگونه قوم پارس به حکومت هخامنشیان رسید؟

حدود دو هزار و پانصد سال پیش، کوروش بزرگ که از خاندان هخامنشی بود، توانست قبایل گوناگون پارس را متحد کند و بر ضد پادشاه ماد (که در آن زمان بر بخش بزرگی از ایران حکومت می‌کرد) قیام کند. پس از پیروزی بر مادها، کوروش حکومت هخامنشیان را بنیان نهاد. این حکومت به سرعت گسترش یافت و سرزمین‌های بسیاری را شامل شد. هخامنشیان نخستین حکومت بزرگ و فراگیر در ایران بودند که توانستند از شیوه‌های نوین کشورداری استفاده کنند.

هخامنشیان برای اداره‌ی این حکومت بزرگ، کارهای بسیار هوشمندانه‌ای انجام دادند. آن‌ها راه‌های بزرگ ساختند تا پیام‌رسان‌ها بتوانند به سرعت نامه‌ها را جابه‌جا کنند. همچنین سکه‌های طلا و نقره ضرب کردند تا دادوستد آسان‌تر شود. یکی از بزرگ‌ترین کارهای آن‌ها، احترام به فرهنگ و آیین مردمان مختلف بود، به طوری که هر قوم می‌توانست طبق رسم و رسوم خود زندگی کند.

قوم پارس در زندگی امروزی ما

شاید برای شما جالب باشد که بدانید بسیاری از چیزهایی که امروز در اطراف خود می‌بینیم، ریشه در فرهنگ و تمدن پارس‌ها و هخامنشیان دارد. مثلاً نوروز که هر سال آن را جشن می‌گیریم، یکی از آیین‌های باستانی است که از زمان هخامنشیان تا امروز ادامه یافته است. یا سفره‌ی هفت‌سین که در نوروز می‌چینیم، نمادی از هفت عنصر طبیعی و مقدس در فرهنگ ایرانیان باستان است. همچنین باغ‌سازی و کاشتن درختان و گل‌های گوناگون که امروزه در مدرسه یا پارک‌های شهر می‌بینیم، از سنت‌های نیکوی هخامنشیان به ما رسیده است.

فرمانروایان هخامنشی به پاسداری از طبیعت بسیار اهمیت می‌دادند. آن‌ها معتقد بودند که زمین، آب و گیاهان، امانت‌هایی هستند که باید به خوبی از آن‌ها نگهداری کرد. امروزه نیز ما در مدرسه و خانه یاد می‌گیریم که در مصرف آب صرفه‌جویی کنیم و از درختان و فضای سبز محافظت نماییم. این رفتار زیبا، بازتابی از اندیشه‌ی نیکوی پارس‌های باستان است.

پرسش‌های کوتاه و پاسخ‌های ساده