آینده سالم؛ جایی که انسان و طبیعت هیچکدام آسیب نمیبینند
دو بخش مهم آیندهٔ سالم: انسان سالم و زمین سالم
برای اینکه آیندهمان سالم باشد، باید دو چیز را همزمان خوب نگه داریم: بدن خودمان و محیط زندگیمان. اگر فقط به بدنمان برسیم ولی رودخانهها را کثیف کنیم، دیر یا زود همان آب کثیف ما را بیمار میکند. اگر فقط به فکر طبیعت باشیم اما خودمان غذای ناسالم بخوریم، باز هم سالم نیستیم.
| نگاه به | در آیندهٔ سالم | نمونهٔ روزمره |
|---|---|---|
| انسان | بدن سالم، بدون بیماریهای سخت | کمتر کسی آسم یا حساسیت شدید دارد |
| محیط زیست | هوای پاک، آب زلال، خاک بدون زهر | درختان در کنار خیابانها سایه میدهند |
کارهایی که امروز میتوانیم برای آینده انجام دهیم
فرض کن صبح قبل از مدرسه، آب آبیاری گلدان را در یک بطری میریزی و بعد با همان بطری به گیاه مدرسه آب میدهی. یا وقتی دفتر مشق تمام میشود، پشت برگههای سفیدش را برای حساب خط خطی استفاده میکنی. این کارهای ساده یعنی زمین کمتر آلوده میشود و در آینده، جنگلها و رودخانههای بیشتری خواهیم داشت. حتی جدا کردن زبالهٔ خشک از تر در خانه، یک عادت کوچک با تأثیر بزرگ است. اگر هر روز به جای ماشین، پیاده یا با دوچرخه به مدرسه بروی، هم ریههایت هوای تازه میخورد و هم دود کمتری وارد آسمان میشود.
سه پرسش چالشی دربارهٔ آیندهٔ سالم
پاسخ: کار تو جلوی بدتر شدن اوضاع را میگیرد. حتی اگر یک نفر درست جدا کند، چند کیلو زبالهٔ کمتری وارد طبیعت میشود. آیندهٔ سالم با همین یک نفر شروع میشود.
پاسخ: نان خشک برای پرندهها مثل فستفود برای ماست؛ سیرشان میکند اما سالم نیست. در آیندهٔ سالم، مردم دانهٔ مخصوص پرندگان یا خردههای میوه میریزند.
پاسخ: نه، یعنی ماشینها برق یا انرژی پاک داشته باشند و مردم برای مسیرهای کوتاه پیادهروی یا دوچرخهسواری کنند. مثل وقتی که تا مغازهٔ نانوایی را با اسکوتر میروی.