نکات اخلاقی در مشاهده
سه اصل کلیدی در مشاهدهٔ اخلاقی
| اصل اخلاقی | رفتار درست | رفتار نادرست |
|---|---|---|
| ایجاد نکردن مزاحمت | از دور به بازی دوستان نگاه کنی، بدون اینکه صدایشان را درآوری. | وسط بازی بپری و بگویی «چطور بازی میکنید؟ اشتباه است». |
| حفظ احترام افراد | اگر همکلاسی گریه میکند، نزدیک نروی و به او خیره نشوی. | با انگشت به او اشاره کنی و به دیگران بگویی «ببین چطور گریه میکند». |
| پرهیز از قضاوت نادرست | فکر کنی «شاید امروز دوستم ناراحت است، بعداً میپرسم». | بگویی «چه بداخلاق است، حتماً آدم بدی است». |
مثالهای ملموس از زندگی روزمرهٔ تو
مثال دوم: دوستت در زنگ تفریح تنها نشسته. به جای اینکه از دور دربارهاش حرف بزنی یا به او خیره شوی، آرام نزدیک میروی و میپرسی: «میخواهی با هم بازی کنیم؟» این هم احترام است و هم مزاحمت ایجاد نمیکند.
مثال سوم: معلم از دانشآموزی میخواهد پاسخ سؤال را بگوید. او میلرزد. قضاوت نادرست این است که بگویی «بلَد نیست». مشاهدهٔ درست یعنی فکر کنی: «شاید خجالت میکشد، بعداً تشویقش میکنم».
چالشهای مفهومی: پرسش و پاسخ
پاسخ: نه، مشاهدهٔ اخلاقی یعنی بدون توهین و قضاوت سریع، با احترام به او بگویی: «ببخشید، شاید متوجه نشدید، سطل زباله آنجاست». این هم کمک است و هم مزاحمت ایجاد نمیکند.
پاسخ: نگاه کردن به قصد کمک اشکال ندارد، اما خیرهشدن و دنبال کردنش مزاحمت است. بهتر است بعداً مؤدبانه بپرسی: «این روزها کمی فاصله گرفتی، مشکلی هست؟»
پاسخ: شاید او مریض بوده، یا عجله داشته، یا درسش سنگین بوده. قضاوت نادرست باعث میشود به کسی بیجهت برچسب بزنی. مشاهدهٔ درست یعنی ببینی و صبر کنی تا دلیل را بفهمی.