نقل قول: آوردن سخن یا نوشته دیگران با اشاره به منبع آن.

نقل قول یعنی عین سخن یا نوشتهٔ دیگران را بیاوریم و بگوییم مال کیست. در این مقاله با سه کلیدواژهٔ «امانت داری علمی»، «منبع» و «گیومه» آشنا می‌شوی. یاد می‌گیری چطور از حرف معلم، دوست یا کتابی در انشایت استفاده کنی بدون اینکه دزدی ادبی کنی.

پرسش ۱: آیا می‌توانم حرف معلم را عیناً بنویسم بدون اینکه علامت بگذارم؟

پاسخ: نه. هر جمله‌ای که عیناً از کسی می‌آوری، باید داخل گیومه («...») قرار بگیری و بعد بنویسی که گوینده چه کسی است. مثلاً: معلم ریاضی گفت: «حاصل ضرب ۵ در ۴ برابر ۲۰ است».

پرسش ۲: اگر جمله خیلی بلند باشد، چکار کنم؟

پاسخ: می‌توانی بخش اصلی آن را به صورت غیرمستقیم بنویسی. مثلاً اگر کتاب گفته: «درختان با گرفتن کربن دی‌اکسید و آزاد کردن اکسیژن، هوا را برای ما زنده نگه می‌دارند»، تو بنویس: کتاب علوم نوشته بود که درختان با جذب کربن دی‌اکسید و تولید اکسیژن به پاکی هوا کمک می‌کنند. باز هم نام کتاب را ذکر کن.

پرسش ۳: آیا از حرف دوستم هم می‌توانم نقل قول کنم؟

پاسخ: بله، به شرطی که اسمش را ببری و عین حرفش را بنویسی. مثلاً: سارا به من گفت: «امروز کتابخانهٔ مدرسه باز است». این کار نشان می‌دهد که به حرف دوستت اهمیت می‌دهی و راستگو هستی.

آنچه باید همیشه به خاطر بسپاریم:

نقل قول مانند پلی است که حرف دیگران را به نوشتهٔ ما می‌آورد. هر بار که جمله یا نوشتهٔ کسی را استفاده می‌کنی، با دو کار ساده امانت‌داری را نشان بده: قرار دادن گیومه و ذکر منبع (نام گوینده یا کتاب). وقتی این دو اصل را رعایت کنی، معلمت به تو نمرهٔ انصاف و درستکاری خواهد داد.