ساکنان محلّه: افرادی که در یک محلّه زندگی می‌کنند.

ساکنان هر محله را می‌توان به سه دسته‌ی ساده تقسیم کرد. این دسته‌ها گاهی با هم همپوشانی دارند؛ مثلاً یک همسایه می‌تواند مغازه‌دار هم باشد.

شاید فکر کنید ساکنان محله فقط کسانی هستند که شب تا صبح در خانه می‌خوابند. اما مغازه‌داری که از صبح زود درِ دکانش را باز می‌کند، هم بخشی از ساکنان محله است؛ چون بیشتر وقتش را در همین محدوده می‌گذراند و به دیگران خدمت می‌کند.

نمونهٔ اول صبح زود که برای رفتن به مدرسه از خانه بیرون می‌آیید، آقای سرایدار ساختمان روبرو را می‌بینید که دارد حیاط را جارو می‌کند. او هم یکی از ساکنان همان محله است.

نمونهٔ دوم بعدازظهرها که به نانوایی می‌روید، پشتِ صف، همیشه مادرِ دوستتان را می‌بینید. او همسایه است؛ حتی اگر با شما همکوچه نباشد.

نمونهٔ سوم آخر هفته که در پارک محله بازی می‌کنید، بچه‌هایی از چند کوچه‌ی دورتر هم می‌آیند. همه‌ی آنها ساکن همان محله‌ی بزرگ‌تر هستند، چون پارک جزو محدوده‌ی محله است.

نمونهٔ چهارم شب عید که خانواده‌تان شیرینی می‌پزد، چند بشقاب برای همسایه‌های طبقه‌های بالا و پایین می‌فرستید. این یعنی شما و آنها ساکنان یک محله هستید و رسم همسایه‌داری را به جا می‌آورید.