برای پاسخ باید از **منحنی مرز امکانات تولید (PPF)** و مفهوم **تخصیص بهینۀ عوامل تولید** استفاده کنیم.

نکتهٔ اصلی:  
وقتی **هر فرد در کاری به کار گرفته شود که در آن مهارت دارد** → تولید روی **مرز** PPF است (بیشترین کارایی).  
وقتی **جای افراد عوض شود و هر کس در کاری که مهارت ندارد به‌کار گرفته شود** → تولید **زیر** مرز است (ناکارایی).  
رفتن **بالاتر از مرز** ممکن نیست مگر با رشد فناوری یا افزایش منابع، پس این حالت **غلط** است.

حالا گزینه‌ها را بررسی می‌کنیم:

---

### ? گزینهٔ 1  
محمد در دریایی مهارت دارد اما اینجا او را **گارسون** کرده‌اند.  
میثاق در غذای سنتی مهارت دارد اما اینجا **گارسون نیست، آشپز سنتی هم نیست**.  
پس ربطی به مرز ندارد.  
❌ **نادرست**

---

### ? گزینهٔ 2  
اگر میثاق را سرآشپز دریایی و محمد را سرآشپز سنتی بگذاریم، هردو را در **کار ناآشنا** گذاشته‌ایم.  
این یعنی **کاهش کارایی و حرکت به زیر مرز** نه بالای آن.  
رفتن بالای مرز اصلاً ممکن نیست.  
❌ **کاملاً نادرست**

---

### ? گزینهٔ 3  
میثاق را آشپز دریایی گذاشته‌ایم (ضعیف)  
محمد کمک‌آشپز سنتی شده (ضعیف‌تر از میثاق)  
هر دو در کاری غیرمهارتی‌اند → کارایی کم → **نقطه زیر منحنی PPF**  
✔️ **کاملاً درست**

---

### ? گزینهٔ 4  
هر دو را در شغلی غیرتخصصی (گارسون / نظافتچی) گذاشته‌اند.  
اصلاً تولید غذا رخ نمی‌دهد، چه برسد به مرز PPF.  
❌ نادرست

---

### ✅ پاسخ صحیح: **گزینهٔ 3**  
«با عوض‌شدن جایگاه محمد و میثاق، نقطۀ تولید رستوران زیر منحنی مرز امکانات تولید قرار می‌گیرد.»