تحلیل دقیق انجام می‌دیم:

گزینه 1)
«قیمت ثانویه‌ی سهام، قیمت اسمی است که صاحب سهام در تالار بورس اوراق بهادار در معرض فروش قرار می‌دهد.»

تحلیل:
نادرست.
قیمت اسمی یک عدد ثابت و اولیه است (مثلاً 1000 تومان) که روی برگه سهم ثبت شده، اما قیمت ثانویه همان قیمت بازار است که در بورس براساس عرضه و تقاضا تعیین می‌شود و معمولاً با قیمت اسمی متفاوت است.

گزینه 2)
«اگر دارایی آن به 15٬000 سهم تقسیم شده باشد، سرمایه‌گذاری که 300 سهم خریداری کند مالک 5٪ این کسب‌وکار است.»

تحلیل:
نادرست.
سهم 300 از 15٬000:

<$\frac{300}{15000} \times 100 = 2\% \neq 5\%$

پس نتیجه‌گیری 5٪ اشتباه است و عدد غلط این گزینه را نادرست می‌کند.

گزینه 3)
«هرکدام از اعضای اولیه، صرف‌نظر از میزان تأمین سرمایه کسب‌وکار تنها یک حق رأی دارند، اما توزیع سود احتمالی در پایان دوره به نسبت سرمایه‌ی هر نفر است.»

تحلیل:
نادرست.
در شرکت‌های سهامی، حق رأی به میزان سهام بستگی دارد نه به هر نفر یک رأی. چنین ساختاری مربوط به شرکت‌های تعاونی است، نه سهامی.

گزینه 4)
«گرچه قیمت اسمی سهام روی ورقه‌ی سهم توسط شرکت تعیین می‌شود، قیمت بازاری آن در بورس بر اساس عرضه و تقاضا و به‌ویژه سوددهی شرکت مشخص می‌شود.»

تحلیل:
درست.
این گزینه هم نگارشی دقیق دارد، هم مفهومی درست:

قیمت اسمی توسط شرکت در اساسنامه تعریف می‌شود.

قیمت بازار (در بورس) تابعی از عرضه و تقاضا، سوددهی، آینده مالی شرکت، اخبار و شرایط اقتصادی است.

پاسخ نهایی: گزینه 4 ✅