موارد الف و ج دربارۀ بافت مردگی و موارد ج، د و ه دربارۀ مرگ برنامه ریزی شدۀ یاخته ای صحیح است.

بررسی همۀ موارد:

الف. بافت مردگی می‌تواند موجب التهاب شود و در طی التهاب، هیستامین از بیگانه خوارهای بافتی آزاد می‌شود. این مورد تنها در مورد بافت مردگی صحیح است.

ب. در پی ترشح پرفورین و آنزیم مرگ برنامه ریزی شده از لنفوسیت های کشندۀ طبیعی و T کشنده، در یاختۀ هدف این نوع مرگ رخ می‌دهد. دقت کنید که چند پروتئین پرفورین باهم یک منفذ ایجاد می‌کنند. بنابراین این مورد دربارۀ هیچکدام صحیح نیست.

ج. در پی هر دو نوع مرگ یاخته ای، درشت خوارها با بیگانه خواری، کار پاکسازی را انجام می‌دهند.

د. برای مثال چون پرتوهای خورشید دارای اشعۀ فرابنفش اند، آفتاب سوختگی می‌تواند سبب آسیب به « دنا »یاخته ها و بروز سرطان شود. مرگ برنامه ریزی شدۀ یاخته ای، با از بین بردن یاخته های آسیب دیده، آنها را حذف می‌کند. این کار باعث جلوگیری از سرطان می‌شود. پس این مورد تنها در مورد مرگ برنامه ریزی شدۀ یاخته ای صحیح است. 

ه. مرگ برنامه ریزی شدۀ یاخته ای شامل یکسری فرایندهای دقیقا برنامه ریزی شده است که در بعضی یاخته ها و در شرایط خاص ایجاد می‌شود.