تعریف فعل نهی:

فعل نهی، همانطور که قبلاً اشاره شد، از فعل مضارع منفی تشکیل شده است و به صورت "لا + فعل مضارع مجزوم" نوشته می‌شود.

فعل مجزوم باید علامت جزم (ساکن شدن آخر فعل) را داشته باشد. در غیر این صورت، فعل نهی نخواهد بود.

بررسی گزینه‌ها:

1) هُوَ یَتْرُکُ الباطلَ و لا یَیْأسُ مِن رَحْمَهِ اللهِ.

در این جمله، هیچ کدام از افعال "یترک" و "ییأس" نهی نیستند.

این جمله حاوی هیچ فعل نهی نمی‌باشد.

نتیجه: نادرست.

2) إِنَّکَ لا تَتْعَبُ من کِتابَهِ واجِباتِکَ.

در این جمله، فعل "تتعب" از نوع مضارع مثبت است، نه نهی.

هیچ علامتی که نشان‌دهنده جزم (ساکن بودن آخر فعل) باشد وجود ندارد.

نتیجه: نادرست.

3) لا تَخْرُجُ مِن الصَّفِّ حینَ الدَّرسِ.

در این جمله، فعل "تَخْرُجُ" به صورت مثبت است و در واقع فعل نهی نیست.

اشکال این است که فعل نهی باید مجزوم باشد و آخر آن ساکن باشد. باید به جای "تَخْرُجُ"، "تَخْرُجْ" باشد تا نشان‌دهنده فعل نهی و مجزوم باشد.

نتیجه: نادرست.

4) أیَّتُها الطّالِباتُ لا تَذْهَبْنَ الیومَ إلی المَکتَبَةِ.

در این جمله، فعل "تَذْهَبْنَ" مجزوم است.

آخر فعل "تَذْهَبْنَ" ساکن است که نشان‌دهنده جزم و نهی است.

بنابراین، این جمله شامل فعل نهی است.

نتیجه: صحیح.

نتیجه‌گیری نهایی:

گزینه 4 صحیح است، زیرا در آن فعل "تَذْهَبْنَ" به درستی مجزوم شده است و فعل نهی است.

گزینه‌های 1، 2، و 3 نادرست هستند، چون یا شامل فعل نهی نمی‌شوند یا فعل‌ها به صورت مثبت و بدون جزم نوشته شده‌اند.