تفاوت دیدگاه دکارت و ابن سینا در مورد ماهیت انسان

تفاوت دیدگاه دکارت درباره انسان (دوگانگی نفس و بدن و جدایی ‌ذهن از بدن مادی) و جمله معروفش ،"می اندیشم پس هستم" و نظر ابن سینا در مورد ماهیت انسان چیست؟ ابن سینا مانند ارسطو روح را ادامه راه تکامل جسم میدانست ولی اینکه در کتاب درسی ذکر شده است که ابن سینا معتقد بود ،نفس انسانی بی‌واسطه خود را می‌یابد(یعنی نه به خاطر تفکر ذهن درباره ماهیت انسانی یا یافتن خاطرات در ذهن یا حتی شاید درونگری و سایر ابزار شناخت) به چه معناست و تفاوتش با نظر دکارت چیست؟