این چه دردیست مگر در دل توفانی من کاسمان گریه کد بر منو ویرانیه من گمشدی مثل گلی پشت در نفس باد خزان لال شد بار دگر شور غزلخوانی من هم نفس نیست کسی ساز غزلخوان مرا هیچکس نیست چرا فکر پریشانیه من من در این خلوت دلتنگ غریب افتادم ای گل سرخ بیا باز به مهمانیه من.
شعر غمگین و احساساتی درباره تنهایی و غم
پاسخ ها: {{ repliesNum }}
پاسخ انتخاب شده
در پاسخ به: {{ reply.reply_to.name }}
در پاسخ به
این پیام حذف شده است.
