دوست داشتم باهاتون خداحافظی کنم..

از روزی که در به در دنبال جواب سوالم تو گوگل بودم و با اینجا آشنا شدم 5 سال گذشت... اون روز خونه تکونی بود و داشتیم قالی می شستیم ومن بدوبدو با ذوق هی چک میکردم که ببینم جواب سوالم دادن یانه... کلی خاطره خوب و یه کوچولو هم بد موند☺️ با کلی دوست آشنا شدم. گفتیم ،خندیدیم، به هم کمک کردیم و باهم بزرگ شدیم🙃🙂باهم آرزو ساختیم و درس خوندیم ،باهم غر زدیم و هرکدوممون مسیر خودش درپیش گرفت و راهمون ازهم جدا شد... از 《تک الکترون کهکشان 》رسیدم به 《گل 03》 و از یه جایی بعد دیگه حوصلم نکشید حتی خودم به آدمای جدید معرفی کنم🚶‍♀️بعد اکانت اولی دلم تنگ شد واسه رفیقام بازم اکانت زدم و توی ده ها صفحه سوال کامنتشون پیدا کردم و بازم باهاشون حرف زدم... از کل کل و شور نوجوونی رسیدم به یه فرد خنثی و بی حوصله که بازم سعی میکرد خوب بمونه 🙃 تو همه صفحات سرک کشیدم از دبستان بگیر تا کنکور توی هر تاپیک حس کردم باید راهنمایی کنم حتی اگر قرار بود کلی خط بنویسم یا تو کاغذ بنویسم و لینک عکسش اینجا آپلود کنم حس خوبی داشت که یه سوال از ذهن یکی جواب داده میشد✨️... از دوستام سالهاست خبر ندارم ولی همچنان به یادشونم و خاطراتشون تو ذهنمه درحالیکه اکانتشون خیلی وقته خاموشه ولی همیشه ته دلم روشنه که اونا حالشون خوبه و خوشحالن ؛ حیف که فرصت خداحافظی پیدا نکردیم... 🍃 اینجا مثل دوران بچگیم خیلی تو ذهنم موندگار شد؛ تواین مدت کلی تجربه کسب کردم تاجایی می شد کمک کردم به بقیه چون خودم اینطوری دوست داشتم! اون آدمی که یه روزی اینجا عضو شد باکسی که الان داره خداحافظی میکنه خیلی تغییر کرده اون موقع دانش آموز بود و الان... میدونم دلم برای اینجا، خاطراتش، آدماش تنگ میشه ولی از یه جایی به بعد هرکسی حس میکنه به یه جایی تعلق نداره ، مثل من که دیگه از حال و هوای درس و مدرسه دورم و دوستای عزیزم نیستن💔 حس روز آخر دبیرستان دارم که زنگ خورد و همه چی تموم شد برای همیشه😊 خیلی وقت بود هوس نکرده بودم بنویسم ولی امشب به سرم زد بنویسم و برم 🌌 برای همه بچه های ایران حال خوب، خوشبختی و آرامش آرزومندم .آرزومیکنم همتون به اندازه تلاشتون موفق بشین و تلاشتون هم اندازه رویاهاتون باشه(: 💚🫧 خداحافظی کردم چون از بدون خداحافظی رفتن خوشم نمیاد 🙂 اینارو هم نوشتم که از من بمونه به یادگار: ✍️ خانم میم🌸 _لطفا گزارش نزنین تا دوستام ببین و بخونن🪁