لطفا به سوال بالا پاسخ دهید. ممنون میشم مرسی❤
پاسخ ها: 21
سلام غالبا پیشگیری اقدامی کم هزینه تر حتی بی هزینه تر و بسیار اسان تر و اطمینان بخش تر است . درحالی که درمان مشکل تر و پرهزینه است و با درد رنج نیز همراه است. روش های درمانی مستلزم مصرف دارو هایی است که معمولا با عواض جانبی همراه است و درحالی که در روش های پیش گیرانه چنین مسائل و مشکلاتی نیست و ..........جوابای زیادی دیگر از جمله در مورد دوره درمان و نقاهت که از کارای روزمره باز می مانیم در الی که پیشگیری این چیزارا ندارد یادگیری روش های درمان سخت و وقتو هزینه زیادی می خواهد ولی پیشگیری نه امیدوارم جواب سولت رو داده باشم موفق باشی
زیراپیشگیری برای ما خوشایند و ولی درمان ناخوشایند است پیشگیری برای چند بیماری ولی درمان فقط برای یک بیماری است .
خودش راحت تره و درمان ناراحت کننده است ولی پیشگیری نه و اینکه درمان هزینه داره ولی پیشگیری نمیتونیم بگیم هزینه نداره ولی هزینه اش کمتره
به خاطر اینکه اگر انسانی برای مثال از همان کرونا پیشگیری کند وموارد گفته شده را رعایت کند دیگر دچار کرونا نمی شود و بعد از کنترل و ضعیف شدن ان میتواند به گردش وتفریح برود اما کسی که رعایت نمی کند به کرونا مبتلا می شود وهمینطور خانواده اش را به دردسر می اندازد و بین مرگ زندگی میماند اگر هم زنده بماند ریه هاش در طول عمر ضعیف ودچار مشکل هستند برای همین پیشگیری همیشه بهترازدرمان است برای هر بیماری (سرطان ، انفولانزا،سرما خوردگی،قند،اضافه وزن و..)
سلام. اگه پیگیری از بچگی کنیم سیستم بدنیه ما قوی در برابر بیمارا ها میشود ولی درمان ها ناراحت کننده هست و شاید درمان ناخوشایند پیش برود و..... پس اگر پیشگیری کنیم تا بیمار نشویم بهتر از درمان شدن است
پیشگیری درد و رنج و هزینه ندارد اما درمان درد و رنج و هزینه دارد و شاید بسیار مشکل و دردسر برای ما درست کند و به خانواده و خویشاوندان ما انتقال داده شود و باعث درد و رنج دیگران هم میشویم
سلامـ خسته نباشید پاسخ سوال. ? درمان ناراحت کننده است، اما پیشگیری می تواند نشاط ایجاد کند. برای درمان هزینه زیادی در زمان کوتاه صورت می گیرد. اما در پیشگیری ، شخص در زمان طولانی مبالغی را هزینه می کند. درمان باعث از بین رفتن وقت می شود. در صورتی که پیشگیری در اختیار خود شخص و در طول زمان است. پیشگیری در درسترس تر و راحت تر است. مثلا پیشگیری با مصرف میوه ها و سبزیجات امکان پذیر است، اما درمان با مواد دارویی شیمیایی پرهزینه انجام می شود. درمان برای تاثیر بر روی بیماری خاصی است ، اما پیشگیری می تواند برای جلوگیری از چند بیماری باشد. پیشگیری یک فرهنگ است و درمان یک علم . فرهنگ پیشگیری بالاتر از علم درمان است. موفق باشید.?
سلام ببین تو اگه پیشگیری کنی ممکنه هیچوقت بیمار نشی و به خودت ضرر نزنی امه اگه پیشگیری نکنی و بیمار شی حتی اگه خوب شی برای همیشه ضررش برات میمونه موفق باشی
درمان چند مرحله داره ولی پیشگیری سه مرحله داره که شاملمرحله اول:تلاش می شه که افراد جامعه خانواده یا....دچار بیماری نشن که اونهم از راه واکسینه کردن با واکسن تزریقی یا برخی پد های اشتنشاقی میشه+دارو در پیشگیری دوم یا ثانویه زمانی که به بیماری ناقل میشیم تلاش میشه از شدت یافتن بیماری پیشگیری بشه یا اپیدمی در پیشگیری سوم زمانی که دو سطح پیشگیری جواب نداد از عوارض بد بیماری پیشگیری میشه.که از زیر پایه هاش توانبخشی میشه.ارادت مند شما:ویکی پدیا
سلام 1) نگاه اول این است که نیروها صرف شناخت راه های بهبود بیماری جامعه شود و تجویز هایی نیز برای دفع بیماری ها از جسم مریض اجتماع صورت بگیرد بطوری که در إزاء هر تخلفی یک جریمه ، دارو یا برخوردی را در نظر بگیریم و به وسیله ی آنها اجزاء این پیکره را روز به روز به سمت سلامت بیشتر نزدیک کنیم . اسم این نوع نگاه را نگرش درمانی می گذاریم . 2) اما نگاه دیگری نیز در این زمینه وجود دارد که بیشتر توجه به شرائط وقوع جرم دارد و سعی می کند تا زمینه را برای وقوع هرگونه تخلف به حداقل برساند تا از ابتدا تخلفی صورت نگیرد که بخواهد به مبارزه با آن و درمانش اقدام شود . این نگاه به جرائم ، یک رویکرد پیشگیرانه است که از لحاظ عقلی ، تجربی و شرعی رجحانش بر رویکرد قبلی اثبات پذیر است . البته باید توجه داشت که وقتی از برتری رویکرد پیشگیرانه سخن گفته می شود ، به معنی تعطیلی درمان نیست زیرا به هر حال تخلفات و جرائمی در جامعه وجود دارد که نیاز به اصلاح دارد اما سخن در صرف اصلی بودجه ، اهتمام و توجه مبنایی و ابتدایی به پیشگیری است . تجربه های انسان در زمینه ی صنعت ، بهداشت ، اعتیاد و … بر این مطلب اتفاق نظر دارد که پیشگیری از خرابی و بیماری ، بسیار کم هزینه تر از اصلاح است . ضمن اینکه در ترمیم همیشه امکان بازگشت مشکل بیشتر است . از لحاظ عقلی نیز هر عقل سلیمی با مقایسه ی بین مخارج و آسیب های هر دو رویکرد ، به اولویت پیشگیری رای می دهد زیرا وقتی از ورود یک ویروس بیماری زا در محیطی آسیب پذیر جلوگیری شود و در این زمینه هرمقدار هم بودجه و هزینه صرف شود ، باز هم از درگیری اجتماع با بیماری که ضعف قوای اجتماع ، آزردگی روحی ، هزینه های سنگین تر و … را در پی دارد ، کم هزینه تر است . از لحاظ شرعی نیز همانطور که با نگاه ترمیمی توصیه به توبه و پاک کردن گذشته شده است ، توصیه هایی مثل خودداری از نگاه به نامحرم و خلوت با نامحرم شده است که رویکردی پیشگیرانه از ارتکاب معاصی دارد. موفق باشی❤
سلامـ ،،، چرا پـیشگیـری بهتر از درمان ؟؟ پیشگیری باعث میشود ما بدن خودمون رو با قدرت کنیم و نزاریم میکروب ها از دو سد دفاعی بدن ما عبور کنند پیشگیری بهتر از درمان چون که پیشگیری کم هزینه اما درمان پر هزینه و دردسر ساز است ،،،،، خســته نـباشید ☄️??
پیشگیری درد و رنج و هزینه ندارد اما درمان درد و رنج و هزینه دارد و ...
اگر پیگیری کنیم نیاز به درمان نداریم وپیگیری خوشایند تر از درمانه
چون پیشگیری راحت تر است ولی درمان سخت
درمان درد بیشتری داره تا پیشگیری
پیشگیری برای ما خوشایند و ولی درمان ناخوشایند است پیشگیری برای چند بیماری ولی درمان فقط برای یک بیماری است
سلام پیشگیری باعث جلوگیری از بیماری می شود و افراد دچار استفاده از دارو های شیمیایی و بی حالی نمی شوند #امتیاز_یادت_نره_دوست_خوبم
زیرا پیشگیری برای ما خوشایند است ولی درمان ناخوشایند
سلام 1) نگاه اول این است که نیروها صرف شناخت راه های بهبود بیماری جامعه شود و تجویز هایی نیز برای دفع بیماری ها از جسم مریض اجتماع صورت بگیرد بطوری که در إزاء هر تخلفی یک جریمه ، دارو یا برخوردی را در نظر بگیریم و به وسیله ی آنها اجزاء این پیکره را روز به روز به سمت سلامت بیشتر نزدیک کنیم . اسم این نوع نگاه را نگرش درمانی می گذاریم . 2) اما نگاه دیگری نیز در این زمینه وجود دارد که بیشتر توجه به شرائط وقوع جرم دارد و سعی می کند تا زمینه را برای وقوع هرگونه تخلف به حداقل برساند تا از ابتدا تخلفی صورت نگیرد که بخواهد به مبارزه با آن و درمانش اقدام شود . این نگاه به جرائم ، یک رویکرد پیشگیرانه است که از لحاظ عقلی ، تجربی و شرعی رجحانش بر رویکرد قبلی اثبات پذیر است . البته باید توجه داشت که وقتی از برتری رویکرد پیشگیرانه سخن گفته می شود ، به معنی تعطیلی درمان نیست زیرا به هر حال تخلفات و جرائمی در جامعه وجود دارد که نیاز به اصلاح دارد اما سخن در صرف اصلی بودجه ، اهتمام و توجه مبنایی و ابتدایی به پیشگیری است . تجربه های انسان در زمینه ی صنعت ، بهداشت ، اعتیاد و … بر این مطلب اتفاق نظر دارد که پیشگیری از خرابی و بیماری ، بسیار کم هزینه تر از اصلاح است . ضمن اینکه در ترمیم همیشه امکان بازگشت مشکل بیشتر است . از لحاظ عقلی نیز هر عقل سلیمی با مقایسه ی بین مخارج و آسیب های هر دو رویکرد ، به اولویت پیشگیری رای می دهد زیرا وقتی از ورود یک ویروس بیماری زا در محیطی آسیب پذیر جلوگیری شود و در این زمینه هرمقدار هم بودجه و هزینه صرف شود ، باز هم از درگیری اجتماع با بیماری که ضعف قوای اجتماع ، آزردگی روحی ، هزینه های سنگین تر و … را در پی دارد ، کم هزینه تر است . از لحاظ شرعی نیز همانطور که با نگاه ترمیمی توصیه به توبه و پاک کردن گذشته شده است ، توصیه هایی مثل خودداری از نگاه به نامحرم و خلوت با نامحرم شده است که رویکردی پیشگیرانه از ارتکاب معاصی دارد.