گاما رو نصب کن!

{{ number }}
اعلان ها
اعلان جدیدی وجود ندارد!
کاربر جدید

جستجو

پربازدیدها: #{{ tag.title }}

میتونی لایو بذاری!

خورشیدگرفتگی (کسوف): پدیده‌ای که ماه بین زمین و خورشید قرار می‌گیرد و سایه آن روی زمین می‌افتد.

بروزرسانی شده در: 23:28 1404/10/13 مشاهده: 25     دسته بندی: کپسول آموزشی

خورشیدگرفتگی: وقتی روز ناگهان شب میشود

پدیده‌ای شگفت‌انگیز که ماه، خورشید و زمین در یک خط قرار می‌گیرند
خورشیدگرفتگی یا کسوف، یکی از تماشایی‌ترین رخدادهای آسمانی است که وقتی ماه مستقیماً بین زمین و خورشید قرار می‌گیرد و سایه آن روی بخشی از زمین می‌افتد، اتفاق می‌افتد. این هم‌ترازی کامل، که به آن «ماه نو»[1] نیز می‌گویند، باعث می‌شود در طول روز، آسمان برای مدت کوتاهی تاریک شود. خورشیدگرفتگی انواع مختلفی مانند کامل، حلقوی و جزئی دارد و اثرات جالبی بر روی طبیعت، حیوانات و حتی انسان می‌گذارد. برای مشاهده ایمن این پدیده، رعایت نکات ایمنی ضروری است.

چگونه ماه می‌تواند خورشید را بپوشاند؟

شاید برایت سؤال باشد که چگونه ماه، با آن اندازه کوچک، می‌تواند جلوی خورشید غول‌پیکر را بگیرد. پاسخ در یک «تصادف آسمانی» جالب نهفته است: خورشید حدود 400 برابر بزرگ‌تر از ماه است، اما در عین حال دقیقاً حدود 400 برابر هم دورتر از ماه قرار دارد. این نسبت باعث می‌شود اندازه ظاهری هر دو در آسمان ما تقریباً یکسان دیده شود. مانند زمانی که انگشت شست خود را در راستای یک ساختمان بزرگ دور دست نگه می‌داری و می‌بینی که انگشت می‌تواند به راحتی ساختمان را بپوشاند. البته مدار ماه و زمین کاملاً دایره‌ای نیست، بنابراین فاصله ماه از زمین کم و زیاد می‌شود و این باعث ایجاد انواع مختلف خورشیدگرفتگی می‌شود.

نوع گرفتگی شرایط وقوع چیزی که می‌بینیم مدت زمان تقریبی
کامل (کلی) ماه نزدیک به زمین است و کاملاً قرص خورشید را می‌پوشاند. تاریکی کامل روز، دیدن تاج[2] خورشید به صورت هاله‌ای درخشان. حداکثر 7.5 دقیقه.
حلقوی ماه در دورترین فاصله از زمین است و قرص کوچک‌تر آن نمی‌تواند خورشید را کامل بپوشاند. حلقه‌ای از آتش (خورشید) دور قرص تاریک ماه. تا 12 دقیقه.
جزئی ماه، خورشید و زمین کاملاً در یک خط نیستند. ماه تنها بخشی از خورشید را می‌پوشاند (مانند یک ناخنک از خورشید). چند ساعت (طولانی‌ترین مرحله).

وقتی طبیعت فریب می‌خورد: اثرات کسوف بر محیط

خورشیدگرفتگی فقط یک نمایش نورانی در آسمان نیست. این پدیده تأثیرات ملموس و جالبی بر محیط اطراف ما می‌گذارد که برخی از آنها را می‌توان در حیاط خانه یا پارک مشاهده کرد.

یکی از واضح‌ترین تأثیرات، کاهش ناگهانی دما است. وقتی سایه ماه روی زمین می‌افتد، مانند این است که یک ابر بسیار بزرگ خورشید را بپوشاند. در طول یک خورشیدگرفتگی کامل، دمای هوا می‌تواند بین 2.8 تا 5.6 درجه سانتی‌گراد کاهش یابد. اگر یک دماسنج در سایه داشته باشی، می‌توانی این تغییر را ثبت کنی.

حیوانات نیز به این تغییر نور ناگهانی واکنش نشان می‌دهند. پرندگان روزپرواز ممکن است ساکت شوند و به لانه‌های خود بازگردند، گویی فکر می‌کنند شب شده است. جالب اینجاست که حیوانات شب‌زی مانند برخی خفاش‌ها یا جغدها ممکن است از خواب بیدار شوند و فعالیت کنند. حتی گزارش‌هایی وجود دارد که برخی عنکبوت‌ها در طول کسوف، شبکه تار خود را می‌شکنند، کاری که معمولاً در پایان روز انجام می‌دهند.

یک آزمایش ساده: در هنگام خورشیدگرفتگی جزئی بعدی، به جای نگاه مستقیم به خورشید، به سایه برگ‌های یک درخت نگاه کن. فضاهای کوچک بین برگ‌ها مانند یک دوربین ساده سوراخ‌سوزنی عمل می‌کنند و تصویر هلالی خورشید را بر روی زمین یا دیوار نمایش می‌دهند. این روشی ایمن و جذاب برای رصد است.

رصد ایمن: شرط اول لذت‌بردن از این نمایش

هشدار بسیار مهم: نگاه کردن مستقیم به خورشید، حتی زمانی که به شکل هلالی نازک درآمده، بسیار خطرناک است و می‌تواند باعث آسیب دائمی به چشم و حتی نابینایی شود.

تنها زمانی که می‌توانی با خیال راحت و بدون محافظ به خورشید نگاه کنی، دقیقاً همان دقایق کوتاه است که خورشید به طور کامل توسط ماه پوشانده شده (فاز کلیت در خورشیدگرفتگی کامل). در تمام مدت قبل و بعد از آن، و در کل زمان خورشیدگرفتگی‌های حلقوی و جزئی، حتماً باید از فیلترها و وسایل مخصوص استفاده کنی. عینک‌های آفتابی معمولی هرگز برای این کار مناسب نیستند. روش ایمن دیگر، استفاده از روش غیرمستقیم مانند «دوربین سوراخ‌سوزنی» است که در باکس نکته توضیح داده شد.

اشتباهات رایج و پرسش‌های مهم

آیا خورشیدگرفتگی کامل در یک شهر خاص، هر چند سال یک بار اتفاق می‌افتد؟

خیر. مشاهده خورشیدگرفتگی کامل در یک نقطه خاص از زمین، پدیده‌ای بسیار نادر است. سایه کامل ماه بر روی زمین، مسیری باریک (به عرض معمول کمتر از 270 کیلومتر) را طی می‌کند. به طور متوسط، یک مکان مشخص ممکن است هر 375 سال یک بار شاهد یک خورشیدگرفتگی کامل باشد. به همین دلیل است که بسیاری از علاقه‌مندان، که به آنان «کسوف‌گرد»[3] می‌گویند، مسافت‌های طولانی سفر می‌کنند تا در مسیر این سایه قرار بگیرند.

آیا خورشیدگرفتگی و ماه‌گرفتگی (خسوف) یکی هستند؟

خیر، این دو پدیده کاملاً متفاوت هستند. در خورشیدگرفتگی، ماه بین زمین و خورشید قرار می‌گیرد و سایه ماه روی زمین می‌افتد. اما در ماه‌گرفتگی، زمین بین خورشید و ماه قرار می‌گیرد و سایه زمین روی ماه می‌افتد. همچنین، ماه‌گرفتگی تنها در شب و هنگام «بدر»[4] رخ می‌دهد، در حالی که خورشیدگرفتگی حتماً در روز اتفاق می‌افتد.

چرا در هر ماه نو، خورشیدگرفتگی اتفاق نمی‌افتد؟

مدار گردش ماه به دور زمین، حدود 5 درجه نسبت به مدار گردش زمین به دور خورشید کج است. بنابراین در بیشتر مواقع، ماه نو در بالا یا پایین خط مستقیم بین زمین و خورشید قرار می‌گیرد و سایه آن از کنار زمین رد می‌شود. تنها حدود دو تا پنج بار در سال، این سه جرم در یک صفحه و خط قرار می‌گیرند و خورشیدگرفتگی رخ می‌دهد.

جمع‌بندی: خورشیدگرفتگی نمایش شگفت‌انگیز و دقیق ریاضیات و قوانین فیزیک در آسمان است. این پدیده به ما یادآوری می‌کند که زمین، ماه و خورشید چگونه در یک رقص مداوم و منظم به دور هم می‌چرخند. با درک انواع آن، اثراتش بر محیط و رعایت نکات ایمنی، می‌توانیم از تماشای این رویداد نادر لذت ببریم و در عین حال، پاسخ‌گوی کنجکاوی علمی خود باشیم.

پاورقی

[1]ماه نو (New Moon): فازی از ماه که در آن، ماه بین زمین و خورشید قرار دارد و طرف روشن آن از زمین دیده نمی‌شود.

[2]تاج خورشید (Solar Corona): جو بیرونی و داغ خورشید که معمولاً به دلیل درخشندگی زیاد خود خورشید دیده نمی‌شود و تنها در هنگام خورشیدگرفتگی کامل با چشم غیرمسلح قابل مشاهده است.

[3]کسوف‌گرد (Eclipse Chaser / Umbraphile): به افراد مشتاقی گفته می‌شود که برای دیدن خورشیدگرفتگی‌های کامل به نقاط مختلف دنیا سفر می‌کنند.

[4]بدر (Full Moon): فاز کامل ماه که در آن تمام سطح روشن ماه از زمین قابل مشاهده است.

خورشیدگرفتگی کسوف کامل رصد ایمن ماه نو تأثیر بر حیوانات