در این سؤال باید توجه کنیم که عبارت «حتماً» و واژۀ «عنصر» به کار رفته است، نه «فلز». پس باید رابطه‌ها را برای عنصرها به طور کلی بررسی کنیم.

دشواری شرایط نگهداری با واکنش‌پذیری رابطه مستقیم دارد؛ زیرا هرچه عنصر واکنش‌پذیرتر باشد، آسان‌تر با مواد پیرامون خود واکنش می‌دهد و نگهداری آن دشوارتر می‌شود.

تمایل به از دست دادن الکترون را نمی‌توان برای همۀ عنصرها حتماً مستقیم دانست. این ویژگی برای فلزها درست است؛ زیرا رفتار شیمیایی فلزها به توانایی اتم آن‌ها در از دست دادن الکترون وابسته است و هرچه فلز آسان‌تر الکترون از دست بدهد، فعالیت شیمیایی بیشتری دارد.  اما نافلزها معمولاً در واکنش‌ها تمایل به گرفتن الکترون دارند، نه از دست دادن آن.  پس این مورد برای «عنصرها به طور کلی» حتماً حساب نمی‌شود.

تمایل به ایجاد ترکیب با واکنش‌پذیری رابطه مستقیم دارد؛ زیرا هرچه واکنش‌پذیری اتم‌های عنصری بیشتر باشد، تمایل آن‌ها برای تبدیل شدن به ترکیب بیشتر است. 

آسانی استخراج از معادن با واکنش‌پذیری رابطه عکس دارد؛ زیرا هرچه واکنش‌پذیری بیشتر باشد، عنصر ترکیب‌های پایدارتری تشکیل می‌دهد و استخراج آن دشوارتر می‌شود. کتاب نیز بیان می‌کند هرچه واکنش‌پذیری فلزی بیشتر باشد، استخراج آن فلز دشوارتر است. 

پس 1 مورد رابطه عکس و 2 مورد رابطه مستقیم دارند؛ بنابراین پاسخ گزینه 2 است.