پرولاکتین از بخش پیشین هیپوفیز ترشح می‌شود و پس از تولد نوزاد، غدد شیری را به تولید شیر وامی‌دارد. در مردان، این هورمون در فعالیت‌های تولیدمثلی نقش دارد و گیرنده آن در بیضه وجود دارد، اما در زنان در تخمدان گیرنده ندارد. هورمون‌های محرک غده‌های جنسی، LH و FSH، کار تخمدان و بیضه را تنظیم می‌کنند. آلدوسترون از بخش قشری فوق کلیه ترشح شده و توسط هورمون محرک فوق کلیه تنظیم می‌شود؛ هیپوتالاموس با ترشح هورمون‌های آزادکننده یا مهارکننده، فعالیت هیپوفیز پیشین را کنترل می‌کند. هورمون رشد از بخش پیشین هیپوفیز با تحریک صفحات رشد، طول استخوان‌های دراز و قد را افزایش می‌دهد. یاخته‌های غضروفی در صفحات رشد تقسیم می‌شوند و با جایگزینی یاخته‌های استخوانی، استخوان رشد می‌کند؛ پس از بلوغ، صفحات رشد بسته شده و رشد متوقف می‌شود. در هنگام افزایش طول استخوان، یاخته‌های غضروفی می‌میرند و جای خود را به یاخته‌های استخوانی می‌دهند. غده تیروئید در گردن قرار دارد و کمبود ید باعث کاهش تولید هورمون تیروئیدی می‌شود؛ در این صورت هیپوفیز با ترشح هورمون محرک تیروئید، تیروئید را بزرگ می‌کند و گواتر ایجاد می‌شود. هورمون محرک تیروئید فقط ترشح هورمون‌های تیروئیدی را کنترل می‌کند و کلسی‌تونین از طریق بازخورد منفی و با توجه به کلسیم خون تنظیم می‌شود.