مفهوم جمله "ایمان و عمل دو برادر همراه و دو دوست جدایی ناپذیرند" این است که ایمان واقعی، همواره باید با عمل همراه باشد و نمی‌توان ایمان را تنها با اعتقاد و باور محض خلاصه کرد، بلکه باید نتیجه آن رفتار و عمل هم باشد.

بررسی گزینه‌ها:

1. شناخت ما از خالق خویش و فرمان‌های او، به تنهایی منجر به اطاعت از او نخواهد شد.  
   - این گزینه تأکید بر ناتوانی شناخت صرف در تحقق اطاعت است، اما مفهوم اصلی شکل‌گیری ایمان و عمل نیست، بیشتر مرتبط با فاصله بین علم و عمل است.

2. علم و شناخت مانند چراغی است که راه را نشان می‌دهد.  
   - این بیان به اهمیت علم و شناخت اشاره دارد، ولی به صورت مستقیم به رابطه ایمان و عمل نمی‌پردازد.

3. حقیقتی به نام ایمان برانگیزاننده و محرک ما برای رفتن به سمت عمل و انجام دستورهای الهی است.  
   - این گزینه نزدیک‌ترین مفهوم را به جمله اصلی دارد، زیرا بر این نکته تأکید می‌کند که ایمان محرک عمل است.

4. اگر کسی ایمان داشته باشد عمل نیز به همراه آن خواهد آمد.  
   - این هم مفهوم مهمی است و نشان می‌دهد که ایمان و عمل باید همزمان باشند، اما شاید کمی ساده‌سازی دارد.

با توجه به مفهوم اصلی که می‌گوید **ایمان و عمل دو برادر و دوست جدا نشدنی هستند**، بهترین گزینه، گزینه 3 است، چون تأکید می‌کند ایمان چه نقش مهمی در انگیزه و حرکت به سمت عمل دارد.

نتیجه‌گیری:
گزینه 3 بهترین تبیین برای مفهوم جمله است.