در قیاس اقترانی، معمولاً ترتیب نوشتن مقدمات به این صورت است:
مقدمهٔ اول (صغری)، مقدمهٔ دوم (کبری)، سپس نتیجه.
پس در این سؤال، منظور از «مقدمهٔ دوم»، کبری است.

حال اگر مقدمهٔ دوم جزئیه باشد، باید ببینیم در کدام شکل‌های قیاس اقترانی، کبری می‌تواند جزئیه باشد و قیاس همچنان معتبر بماند.

شکل اول:
در شکل اول، همهٔ قیاس‌های معتبر دارای مقدمهٔ دوم کلی هستند. بنابراین اگر مقدمهٔ دوم جزئیه باشد، قیاس از شکل اول نخواهد بود.

شکل دوم:
در شکل دوم نیز در تمام قیاس‌های معتبر، مقدمهٔ دوم کلی است و حالت جزئیه ندارد. پس این شکل هم حذف می‌شود.

شکل سوم:
در شکل سوم، قیاس معتبر وجود دارد که در آن مقدمهٔ دوم می‌تواند جزئیه باشد. بنابراین این شکل امکان‌پذیر است.

شکل چهارم:
در شکل چهارم نیز قیاس معتبری داریم که مقدمهٔ دوم آن جزئیه است. پس این شکل هم امکان‌پذیر است.

نتیجه نهایی:
اگر مقدمهٔ دوم جزئیه باشد، قیاس اقترانی معتبر می‌تواند از شکل سوم یا چهارم باشد.

پاسخ صحیح:
گزینهٔ 2