بیشینهٔ انرژی ذخیرهشده در فنر هنگامی است که تندی وزنه به صفر برسد. چون اتلاف انرژی نداریم، انرژی مکانیکی پایسته است. بین نقطهٔ پرتاب جسم و هنگامی که فنر بیشترین فشردگی را دارد، از پایستگی انرژی مکانیکی استفاده میکنیم (سطح مبدأ پتانسیل گرانشی را نقطه ٔصفرشدن تندی وزنه در نظر میگیریم).
${{E}_{1}}={{E}_{2}}\Rightarrow {{U}_{g(1)}}+{{K}_{1}}={{U}_{e(2)}}+{{U}_{g(2)}}+{{K}_{2}}\xrightarrow{{{U}_{g(2)}}={{K}_{2}}=0}mg{{h}_{1}}+\frac{1}{2}mv_{1}^{2}={{U}_{e(2)}}$
$\Rightarrow 2\times 10\times (2+\Delta I)+\frac{1}{2}\times 2\times {{(2)}^{2}}=46$
$\Rightarrow 20\times (2+\Delta I)=42\Rightarrow 2+\Delta I=2/1$
$\Rightarrow \Delta I=0/1m=10cm$