جشنهای ایران باستان همزمان کارکردهای دینی، سیاسی، اقتصادی و اجتماعی داشتند. یک مورخ میخواهد علت اصلی برگزاری این جشنها را تعیین کند. کدام رویکرد روششناختی معتبرتر است؟
1 )
کارکرد دینی اصلی است چون متون باستانی جشنها را به خدایان نسبت میدهند و سایر کارکردها فرعی هستند
2 )
کارکرد اقتصادی اصلی است چون پیوند جشنها با فعالیتهای کشاورزی نشان میدهد منافع مادی محرک اصلی بودهاند
وقتی پدیدهای چند کارکرد همزمان دارد، تعیین علت «اصلی» بدون شواهد اضافی، یک خطای روششناختی است
4 )
کارکرد سیاسی اصلی است چون جشنها فرصتی برای ابراز وفاداری به پادشاه بودند و قدرت سیاسی همه چیز را تعریف میکرد
پاسخ تشریحی :
تحلیل ویدئویی تست
منتظریم اولین نفر تحلیلش کنه!
محتواهای آموزشی مشابه
فایل های پاورپوینت، ویدئو، صوتی، متنی و ...
پرسش و پاسخ های مشابه
سوال کنید یا به سوالات دیگران پاسخ دهید ...