مفهوم کدام جمله با شعر فارسی روبروی آن تناسب ندارد؟

الْوَحْدَةُ خَیْرٌ مِنْ‌ جَلیسِ السُّوءَ: تا توانی می گریز از یار بد          یار بد بدتر بوَد از مار بد.

یَومٌ لَنا و یَومٌ عَلَینا: چنین است رسم سرای درشت           گهی پشت به زین و گهی زین به پشت.

مَنْ کَثْرَ کَلامُهُ کَثُرَ خَطَؤُهُ: سخن کم گوی تا در کار گیرند        که در بسیار،‌ بد بسیار گیرند.

سُکوتُ اللَّسانِ سَلامَةُ الإنسانِ: زیر زبان نهفته بوَد قدر آدمی         مقدار هر کسی ز کلامش معین است.