لقب «شاهنشاه» (شاهِ شاهان) در سیستم اداری ایران باستان بیانگر کدام واقعیت ساختاری است؟
1 )
پادشاه ایران ادعای خدایی داشت
وجود یک سلسلهمراتب قدرت که در آن، شاه بزرگ بر شاهان محلی (در دوره اشکانی) یا ساتراپهای مقتدر (در دوره هخامنشی و ساسانی) سروری میکرد
3 )
پادشاه فقط فرمانده کل قوا بود و در امور مدنی دخالتی نداشت
4 )
این لقب صرفاً تشریفاتی بود و قدرتی پشت آن وجود نداشت
پاسخ تشریحی :
تحلیل ویدئویی تست
منتظریم اولین نفر تحلیلش کنه!