تفکیک بین محل تولید (کبد) و محل ذخیره (کیسه صفرا)، یک فرایند زیستی است که امکان تولید مداوم و ذخیرهسازی برای استفاده در زمان نیاز را فراهم میکند و کیسه صفرا صفرا را متمرکز نیز میکند. نبود آنزیم در صفرا نشان میدهد که این ماده به روش شیمیایی مستقیم (مانند آنزیمها) عمل نمیکند بلکه از طریق عمل فیزیکی امولسیون چربیها و خنثیسازی اسید عمل میکند. توانایی دوگانه صفرا در کمک به گوارش چربی (از طریق امولسیون که قطرات بزرگ چربی را به قطرات ریز تبدیل میکند) و خنثیسازی اسید (از طریق بیکربنات موجود در آن) نشان میدهد که یک ماده میتواند چندین نقش مکمل داشته باشد و صفرا نمونهای از چندکارگی در سیستم گوارشی است.