اگر کسی بپذیرد «هیچ حادثهای بدون علت پدید نمیآید» ولی همزمان منکر «فقر وجودی معلول نسبت به علت» شود، در سطح مبنایی دچار چه تناقضی شده است؟
قبول نیاز به علت را با نفی وابستگی وجودی جمع کرده و علیت را صرف همزمانی میگیرد
2 )
ضرورت عقلی را میپذیرد اما آن را به امکان بالذات تقلیل میدهد
3 )
وجوب بالغیر را قبول دارد ولی وجوب بالذات را انکار میکند
4 )
تقدم ماهوی علت را میپذیرد اما تقدم وجودی را نفی میکند
پاسخ تشریحی :
تحلیل ویدئویی تست
منتظریم اولین نفر تحلیلش کنه!