ساختار بنبست مویرگ لنفی که فقط یک سر آن باز و به رگ لنفی بزرگتر متصل است و سر دیگر بسته است، امکان جمعآوری مایعات و مواد از بافت را فراهم میکند. این طراحی برخلاف مویرگهای خونی که دو سر باز دارند و خون از یک سر وارد و از سر دیگر خارج میشود، به مویرگ لنفی اجازه میدهد که مانند یک لوله مکنده عمل کند و مایعات اضافی و مواد خاص را جذب نماید. در پرز، این مویرگ بسته لنفی در مرکز قرار دارد و میتواند محصولات هضم لیپیدها را که در آب نامحلول هستند جمعآوری کند، در حالی که مویرگهای خونی با داشتن دو سر باز، جریان مداوم خون را از سرخرگ به سیاهرگ تضمین میکنند و مواد محلول در آب را جذب میکنند، و این تفاوت ساختاری منعکسکننده تفاوت عملکردی این دو سیستم عروقی است.