کدام گزینه با بیت «کمال است در نفس انسان، سخن / تو خود را به گفتار، ناقص مکن» تناسب کمتری دارد؟
1 )
مجال سخن تا نبینی ز پیش / به بیهوده گفتن مبر قدر خویش
2 )
چو گفتار بیهوده بسیار گشت / سخن گوی در مردمی خوار گشت
عمری که از او دمی جهانی ارزد / القصه به فکرهای بیهوده گذشت
4 )
مایه غم نبود جز سخن بیهوده / لب ببند از سخن بیهوده، آسایش کن
پاسخ تشریحی :
تحلیل ویدئویی تست
منتظریم اولین نفر تحلیلش کنه!