با هم‌ماندن کروموزوم‌ها در نتیجهٔ خطا در تقسیم هسته رخ می‌دهد. این اشتباه می‌تواند هم در میتوز (در یاخته‌های پیکری) و هم در میوز اتفاق بیفتد، اما اهمیت بیشتری دارد چون یاخته‌های حاصل از میوز در نسل بعد دخالت مستقیم دارند. در پروفاز میوز I، کروموزوم‌های همتا در کنار هم قرار گرفته و ساختار چهارکروماتیدی به نام تتراد تشکیل می‌شود. در زنان، 23 جفت کروموزوم هر بار از کروموزوم‌های یکسان تشکیل می‌شوند، اما در مردان کروموزوم‌های جنسی یکسان نیستند و تتراد تشکیل شده مشکلی ایجاد نمی‌کند.در صورت جدانشدن کروموزوم 21 در میوز I، یکی از یاخته‌ها فاقد آن و دیگری دارای دو کروموزوم 21 خواهد بود. در مردان، این یاخته‌ها پس از میوز II و تمایز، اسپرم‌های غیرطبیعی ایجاد می‌کنند، اما در زنان، طی هر بار میوز فقط یک گامت تولید می‌شود.اگر همه رشته‌های تقسیم در میوز I تخریب شوند و کروموزوم‌های همتا جدا نشوند، یکی از یاخته‌ها دو برابر کروموزوم و دیگری فاقد کروموزوم خواهد بود. ادامهٔ گامت‌زایی می‌تواند منجر به گامت‌های پلی‌پلوئید یا فاقد کروموزوم شود، اما باز هم گامت با بیش از دو مجموعه کروموزومی طبیعی ایجاد نمی‌شود.