اگر افلاطون گاه از واژه «خدایان» استفاده میکند اما در ساختار استدلالی خود تنها «یک خیر برتر» را بنیاد هستی میداند، این استفاده دوگانه چه استنتاجی را تقویت میکند؟
او در تفکرش دو سطح زبان داشت: آموزشی و فلسفی
2 )
او دو نوع خدا قائل بود: حسی و عقلی
3 )
او بر چندخدایی معتقد ماند
4 )
او از خیر صرفاً به عنوان تمثیل اخلاقی استفاده کرد
پاسخ تشریحی :
تحلیل ویدئویی تست
منتظریم اولین نفر تحلیلش کنه!