اگر بپذیریم که «وجود» درکپذیرترین و بدیهیترین مفهوم است (چون در هر قضیهای مفروض است)، در مورد «ماهیت» در سطح مقدماتی کدام تعبیر دقیقتر است؟
1 )
ماهیت، فقط پس از اثبات وجود قابل طرح است
ماهیت، بهمحض تصور یک شیء ـ حتی بدون اذعان به وجود ـ قابل طرح است
3 )
ماهیت، تنها وقتی قابل طرح است که وجود بالفعل خارجی ثابت شده باشد
4 )
ماهیت، در همه حال بر وجود تقدم دارد
پاسخ تشریحی :
تحلیل ویدئویی تست
منتظریم اولین نفر تحلیلش کنه!