نظامی در بیت "کم گوی و گزیده گوی چون در / تا ز اندک تو جهان شود پر"، گوینده را به چه چیزی تشبیه کرده است؟
1 )
به آب زلال که پاک و روان است.
2 )
به دسته گلی خوشبو که همه از آن لذت میبرند.
3 )
به خرمن گیاه که زیاد و فراوان است.
به مروارید که کمیاب و ارزشمند است.
تحلیل ویدئویی تست
منتظریم اولین نفر تحلیلش کنه!