«پدیده‌ی شعر یکی از معجزات آفرینش است؛ مثل خود بیان که آن هم یکی از .......... معجزات پروردگار در عالم آفرینش است. اینکه شما قادر هستید که ذهنیت خودتان را با قالب کلمات به کسی منتقل کنید پدیده‌ی خیلی بزرگی است. ما چون عادت کرده‌ایم، به .......... توجه نمی‌کنیم؛ این خیلی از ساخت خورشید و ماه و ستارگان و این چیزهایی که خدای متعال به آن‌ها .......... می‌خورد بالاتر است؛ لذا می‌فرماید: (الرَّحْمَٰنُ عَلَّمَ الْقُرْآنَ خَلَقَ الْإِنْسَانَ عَلَّمَهُ الْبَیَانَ)؛ اوّلین چیزی که خدای متعال بعد از اصل خلقت، در مورد خلقت انسان بیان می‌کند، تعلیم بیان است؛ «بیان» معجزه‌ی آفرینش است. در اقسام بیان، شعر این خصوصیت را دارد که از جمال و زیبایی برخوردار است. هر بیانی زیبا نیست؛ معجزه است، مهم است اما زیبایی در شعر است. در شعر، اینکه شما می‌توانید یک مفهوم برجسته‌ای را در قالب الفاظی که کنار هم می‌گذارید، به .......... منتقل کنید زیبا است؛ هنر بودنش هم به خاطر همین است که جنبه‌ی «زیبایی» دارد.»

با توجه به متن کدام گزینه درست است؟