گاما رو نصب کن!

{{ number }}
اعلان ها
اعلان جدیدی وجود ندارد!
کاربر جدید

جستجو

پربازدیدها: #{{ tag.title }}

میتونی لایو بذاری!
نمونه سوال محتوای آموزشی آزمون آنلاین پرسش و پاسخ درسنامه آموزشی مدرسه‌یاب معلم‌ها
  تعداد مشاهده رایگان باقی مانده: 4 صفحه

اگر گفته شود: «دو شیء ممکن است در موجود بودن شریک باشند، بی‌آنکه در هیچ حیث ماهوی مشترک باشند»، این بیان ناظر به کدام نکته‌ی دقیق است؟

1 ) 

وجود، عین ماهیت آنهاست

2 ) 

وجود، فوق ماهیت و بی‌نیاز از آن است

3 ) 

وجود، از حیث مفهوم، بر فراز اختلافات ماهوی، وجه مشترک است

4 ) 

ماهیت، تنها در مورد موجودات مادی طرح می‌شود

پاسخ تشریحی :
نمایش پاسخ

این گزاره می‌گوید: «موجود بودن» در هر دو، محفوظ است؛ در حالی که هیچ وجه ماهوی مشترک ندارند. یعنی مفهوم «وجود» با صرف‌نظر از همه‌ی اختلافات ماهوی، همچنان قابل حمل بر هر دو است.

1 (عینیت وجود و ماهیت) مبحثی متعلق به اصالت وجود/ماهیت است و از خود جمله به‌دست نمی‌آید. 2 «فوق ماهیت بودن» اگر به معنای بی‌نیازی از هر ماهیت باشد، با این واقعیت که وجود همواره «وجود چیزی» است، ناسازگار است. 4 حدّ غیر موجهی برای ماهیت می‌گذارد و با مثال ماهیت مجردات ناسازگار است.

تحلیل ویدئویی تست

منتظریم اولین نفر تحلیلش کنه!

محسن  سلطانی