تولید گویچه‌های قرمز به آهن، فولیک‌اسید و ویتامین B12 وابسته است، اما تنظیم تعداد آن‌ها با هورمون اریتروپویتین انجام می‌شود. این هورمون توسط یاخته‌های خاص کبد و کلیه به خون ترشح و بر مغز استخوان اثر می‌کند تا تولید گویچه‌های قرمز افزایش یابد، به ویژه هنگام کاهش اکسیژن خون. هورمون‌های محرک تیروئیدی با تحریک تیروئید، ترشح هورمون‌های T3 و T4 را افزایش داده و تجزیه گلوکز و انرژی در دسترس یاخته‌ها را تنظیم می‌کنند. افزایش هورمون‌های تیروئیدی موجب فعالیت بیشتر آنزیم‌های تجزیه گلوکز می‌شود. در شرایط کم‌آبی یا تعریق، هورمون ضدادراری از هیپوتالاموس ساخته و از هیپوفیز پسین ترشح شده، بازجذب آب از کلیه‌ها را افزایش می‌دهد. دیابت نوع II ناشی از مقاومت گیرنده‌های انسولین است و معمولاً پس از 40 سالگی در افراد چاق یا کم‌تحرک ظاهر می‌شود. در این بیماری، یاخته‌ها انرژی خود را از چربی و پروتئین تأمین می‌کنند، که باعث کاهش وزن و تولید مواد اسیدی می‌شود و در صورت عدم درمان، کاهش pH و خطر اغما و مرگ رخ می‌دهد.