بررسی گزینه‌ها:

1‏) توجه شود که یاخته‌ای که فاقد دنای هسته‌ای باشد، تقسیم نمی‌شود و سریعاً از بین می‌رود. پس آن یاخته‌ای که طی میوز 1‏ بدون کروموزوم تشکیل شده است، میوز 2‏ را انجام نمی‌دهد تا دو عدد یاخته‌ی فاقد کروموزوم ایجاد کند در نتیجه هیچ‌گاه در انتهای میوز، سه عدد یاخته‌ی فاقد کروموزوم هسته‌ای مشاهده نمی‌شود.

2‏) اگر با هم ماندن کروموزوم‌ها فقط در میوز 1‏ رخ دهد، یکی از یاخته‌های حاصل از میوز 1‏، کروماتید کم‌تر دریافت می‌کند و دیگری کروماتید بیشتر دریافت می‌کند. حال این یاخته‌ها میوز 2‏ را انجام داده و هر کدام دو عدد یاخته ایجاد می‌کنند که این یاخته‌ها یا بیش از تعداد طبیعی عدد کروموزوم دارند یا کم‌تر از آن کروموزوم دارند.

3‏) اگر خطا فقط در میوز 1‏ رخ دهد، همه‌ی یاخته‌های حاصل از میوز با عدد کروموزومی غیرطبیعی ایجاد می‌شوند، پس اگر ما در انتها دو عدد یاخته‌ی غیرطبیعی داشته باشیم، در آنافاز میوز 1‏ هیچ‌گونه خطایی رخ نداده است.

4‏) در این صورت هر دو یاخته‌ی حاصل از میوز 1‏ طبیعی هستند. یکی از آن‌ها میوز 2‏ را بدون خطا انجام می‌دهد و دو یاخته با عدد کروموزوم و سانترومر طبیعی ایجاد می‌کند. یاخته‌ی دیگرِ حاصل از میوز 1‏، میوز 2‏ را با خطای باهم ماندن کروموزوم‌ها انجام می‌دهد و دو یاخته ایجاد می‌کند که یکی از آن‌ها بیشتر از حالت طبیعی عدد کروموزوم و سانترومر دارد و دیگری کم‌تر از آن عدد کروموزوم دارد، بنابراین یکی از یاخته‌های حاصل، تعداد سانترومر کم‌تری از سایرین خواهد داشت.