«احترام کورش به آداب و رسوم مردمان مغلوب» را هرودت و منشور کورش هر دو گزارش میدهند، اما این دو منبع چه محدودیت روششناختی دارند که باید در تفسیر آنها در نظر گرفت؟
منشور کورش یک سند خودتبلیغاتی است و هرودت یک ناظر خارجی با تعصبات فرهنگی یونانی؛ هر دو منبع انگیزه برای بزرگنمایی دارند
2 )
هرودت یونانی است و ممکن است در گزارش اخبار ایران اشتباه کرده باشد، اما منشور کورش چون سند رسمی است کاملاً قابل اعتماد محسوب میشود
3 )
هرودت وقایع را سالها بعد نوشته و منشور کورش هم احتمالاً نسخهای بازنویسیشده از متن اصلی است، بنابراین هر دو از نظر زمانی فاصله دارند
4 )
هرودت بیشتر به روایتهای شفاهی تکیه کرده و منشور کورش نیز متن کوتاهی است، بنابراین هر دو اطلاعات محدودی ارائه میدهند