هوا به دلیل آنکه اکسیژن لازم برای تنفس را فراهم می‌کند، مانع از خفگی و توقف عملکرد ارگان‌های حیاتی بدن می‌شود و در نبود آن حتی برای چند دقیقه نیز فرد زنده نمی‌ماند، در حالی که نیاز به آب و غذا نسبتاً دیرتر نمود پیدا می‌کند.

هوا به دلیل اثرات مختلف خود در جذب نور خورشید و انتشار دمای مناسب، منجر به تعادل اقلیمی و جلوگیری از تغییرات شدید دمایی می‌شود و به همین دلیل بر بقای انسان اهمیت زیادی دارد، برخلاف آب و غذا که چنین تأثیری ندارند.

هوا به دلیل وجود لایه‌های حفاظتی مختلف مانند لایهٔ اوزون، مانع از ورود اشعه‌های مضر خورشید به زمین می‌شود و این نقش در جلوگیری از بسیاری بیماری‌ها و مشکلات پوستی و تنفسی انسان مؤثر است، که در مقایسه با آب و غذا چنین ویژگی محافظتی را دارد.

هوا به دلیل فراهم آوردن فرصت تنفس و تبادل گازها برای تمامی موجودات زنده، باعث ایجاد زنجیره‌ای از تعاملات طبیعی و بوم‌شناختی می‌شود که این زنجیره بقای همهٔ جانداران را تضمین می‌کند و برخلاف آب و غذا، تنها هواست که برای همه موجودات ضروری است.