اگر کسی اصالت ماهیت را بپذیرد و در عین حال بگوید: «وحدت و کثرت در جهان، در نهایت به اختلاف ماهیات بازمیگردد، نه به اختلاف وجود»، این موضع نسبت به تشکیک وجود چه نسبتی دارد؟
1 )
با تشکیک وجود سازگار است و آن را تقویت میکند
تشکیک وجود را بیمعنا میکند، چون وجود را در همهی ماهیات به یک معنا و یک مرتبه میگیرد
3 )
تشکیک وجود را تشدید میکند، چون ماهیات را متکثر میداند
4 )
هیچ نسبتی با تشکیک ندارد
پاسخ تشریحی :
تحلیل ویدئویی تست
منتظریم اولین نفر تحلیلش کنه!