خش مبادله‌ای دستگاه تنفس محدود به داخل ریه‌ها است و در سایر بخش‌های دستگاه تنفسی مانند بینی، نای و نایژه‌ها یافت نمی‌شود، زیرا این بخش‌ها فقط نقش هدایت هوا را دارند. توانایی یاخته‌های بخش مبادله‌ای در انجام تبادل گازی به دلیل نازک بودن دیواره آنها و تماس نزدیک با مویرگ‌های خونی است که امکان انتشار گازها را فراهم می‌کند. سرخرگ‌های ریوی که از بطن راست قلب منشعب می‌شوند، خون تیره (فقیر از اکسیژن و غنی از کربن‌دی‌اکسید) را به ریه‌ها می‌آورند تا در بخش مبادله‌ای، کربن‌دی‌اکسید دفع شده و اکسیژن جذب شود. پس از تبادل گازی، خون تیره به خون روشن تبدیل می‌شود و مویرگ‌های خونی به هم می‌پیوندند و سیاهرگ‌های ریوی را ایجاد می‌کنند که خون اکسیژن‌دار را به دهلیز چپ قلب باز می‌گردانند. این مسیر گردش خون ریوی نشان می‌دهد که ریه‌ها تنها اندامی هستند که سرخرگ‌های آنها خون تیره و سیاهرگ‌های آنها خون روشن حمل می‌کنند که برخلاف الگوی معمول در بقیه بدن است.