برای عکس کردن قضیه «هر علتی معلولی دارد» ابتدا باید آن را به صورت استاندارد منطقی درآوریم که به این صورت می‌شود: «هر علتی دارای معلول است.» عکس مستوی این قضیه می‌شود: «بعضی دارای معلول‌ها علت هستند.» بنابراین در این گزینه قضیه به درستی عکس نشده است زیرا «بعضی معلول‌ها علت دارند» معادل «بعضی معلول‌ها دارای علت هستند» می‌شود. موضوع این قضیه «معلول» است در حالی که موضوع عکس مستوی باید «دارای معلول» باشد و محمول این قضیه «دارای علت» است در حالیکه محمول عکس مستوی باید «علت» باشد؛ پس به درستی عکس مستوی نشده و مغالطه ایهام انعکاس دارد.

بررسی گزینه‌ها:
در گزینه 1: ایهام انعکاس در قضایای حملی می‌تواند رخ دهد، ولی این یک قضیه شرطی است (در حقیقت در اینجا مغالطه وضع تالی رخ داده است که به درس 9 مربوط است)
در گزینه 2: درست است که اگر بعضی مصادیق حکم کلی کاذب باشند، با اصرار بر درستی آن حکم کلی، دچار مغالطه «استثنای قابل چشم‌پوشی می‌شویم»ولی در این مغالطه چنین نیست که از کذب قضیه جزئیه، صدق متداخل کلی آن را نتیجه بگیریم. چنین نتیجه‌گیری نادرستی در حقیقت دارای مغالطه «عدم رعایت قواعد مربع تقابل» است، نه «استثنای قابل چشم‌پوشی.»
در گزینه 4: دارای مغالطه «عدم رعایت قواعد مربع تقابل» است، زیرا متناقض قضیه کاذب، صادق است، نه کاذب. این مغالطه ربطی به «استثنای قابل چشم‌پوشی» ندارد.