محدود شدن حضور یاختههای درونریز به فقط غدد روده (نه پرزها) نشان میدهد که این یاختهها در عمق بیشتری قرار دارند و شاید نیاز به حفاظت بیشتری داشته باشند. دوازدهه به عنوان اولین بخش روده باریک که کیموس اسیدی از معده را دریافت میکند، نیاز به سازوکار تنظیمی دارد که از آسیب جلوگیری کند. ترشح هورمون سکرتین توسط یاختههای درونریز دوازدهه در پاسخ به اسید وارد شده، باعث تحریک لوزالمعده برای ترشح بیکربنات میشود که اسید را خنثی میکند. این مکانیسم بازخورد هورمونی نشان میدهد که روده میتواند شرایط خود را حس کرده و با ترشح هورمون، پاسخ مناسب را از سایر اندامها درخواست کند، و این هماهنگی بین اندامها برای حفظ محیط مناسب در روده ضروری است.